Կրամերի մեթոդ

testwiki-ից
14:19, 28 փետրվարի 2024 տարբերակ, imported>ԱշբոտՏՆՂ
(տարբ) ←Նախորդ տարբերակ | Ընթացիկ տարբերակ (տարբ) | Հաջորդ տարբերակ→ (տարբ)
Jump to navigation Jump to search

Կրամերի մեթոդը գծային հանրահաշվական հավասարումների համակարգի լուծման մեթոդ է, որում հավասարումների թիվը համընկնում է ոչզրոյական մատրիցի գործակիցների համակարգի գլխավոր որոշիչին, ընդ որում այդպիսի հավասարումների լուծումը գոյություն ունի և միակն է[1]։

Մեթոդի նկարագրությունը

n անհայտով n գծային հավասարումների համակարգի համար

{a11x1+a12x2++a1nxn=b1a21x1+a22x2++a2nxn=b2an1x1+an2x2++annxn=bn

լուծումը (համակարգի ոչզրոյական Δ մատրիցի որոշիչով) գրվում է հետևյալ տեսքով՝

xi=1Δ|a11a1,i1b1a1,i+1a1na21a2,i1b2a2,i+1a2nan1,1an1,i1bn1an1,i+1an1,nan1an,i1bnan,i+1ann|

(համակարգի մատրիցի i-րդ սյունը փոխարինվում է ազատ անդամների սյունով)։

Մեկ այլ ձևով Կրամերի կանոնը ձևակերպվում է հետևյալ տեսքով՝ ցանկացած c1, c2, …, cn գործակիցների համար իրավացի է հետևյալ հավասարությունը՝

(c1x1+c2x2++cnxn)Δ=|a11a12a1nb1a21a22a2nb2an1an2annbnc1c2cn0|

Այս ձևով Կրամերի մեթոդը իրավացի է առանց ենթադրության, որ Δ զրոյից տարբեր է, նույնիսկ անհրաժեշտ չէ, որ համակարգի գործակիցները լինեն ամբողջական օղակի էլեմենտներ (համակարգի որոշիչը կարող է լինել նույնիսկ գործակիցների օղակում զրոյի բաժանարար)։ Կարելի է նույնիսկ ընդունել, որ b1,b2,...,bn և x1,x2,...,xn, կամ c1,c2,...,cn կազմված են ոչ թե համակարգի գործակիցների օղակի էլեմենտներից, այլ այդ օղակի ինչ որ մոդուլը։ Այս տեսքով Կրամերի բանաձևը օգտագործվում է, օրինակ, Գրամի որոշիչի և Նակայամայի լեմմայի բանաձևերի ապացուցման համար։

Օրինակ

Իրական գործակիցներով հավասարումների համակարգ՝

{a11x1+a12x2+a13x3=b1a21x1+a22x2+a23x3=b2a31x1+a32x2+a33x3=b3

Որոշիչներ՝

Δ=|a11a12a13a21a22a23a31a32a33|,  Δ1=|b1a12a13b2a22a23b3a32a33|,  
Δ2=|a11b1a13a21b2a23a31b3a33|,  Δ3=|a11a12b1a21a22b2a31a32b3|

Որոշիչներում համապատասխան անհայտով գործակիցների սյունը փոխարինվում է համակարգի ազատ անդամների սյունով։

Լուծում՝

x1=Δ1Δ,  x2=Δ2Δ,  x3=Δ3Δ

Օրինակ՝

{2x1+5x2+4x3=30x1+3x2+2x3=1502x1+10x2+9x3=110

Որոշիչներ՝

Δ=|2541322109|=5,  Δ1=|305415032110109|=760,  
Δ2=|23041150221109|=1350,  Δ3=|253013150210110|=1270.

x1=7605=152,  x2=13505=270,  x3=12705=254

Հաշվարկային բարդություն

Կրամերի մեթոդը պահանջում է n×n չափի n+1-րդ որոշիչի հաշվում։ Գաուսի մեթոդի կիրառման դեպքում որոշիչների հաշվարկի համար գումարման և բազմապատկման գործողությունների պարզ էլեմենտար բարդության մեթոդը ունի O(n4) կարգ, որը ավելի բարդ է, քան Գաուսի մեթոդով համակարգի ուղիղ լուծման դեպքում։ Այդ իսկ պատճառով, հաշվարկի համար ժամանակի ծախսատարության տեսանկյունից, համարվում է ոչնպատակահարմար։ Սակայն 2010 թվականին ցույց է տրվել, որ Կրամերի մեթոդը կարող է իրականացվել O(n3) բարդությամբ, որը համեմատելի է Գաուսի մեթոդի բարդությանը[2]։

Գրականություն

  • Ի․Ա․ Մացև։ Գծային հանրահաշվի հիմունքները։ 3-րդ հրատ․, վերամշակված, Մոսկվա, «Նաուկա», 1970 թվական — 400 էջ

Տես նաև

Ծանոթագրություն

Կաղապար:Ծանցանկ Կաղապար:Մաթեմատիկա–ներքև

  1. Կաղապար:Cite web
  2. Ken Habgood and Itamar Arel. 2010. Revisiting Cramer's rule for solving dense linear systems. In Proceedings of the 2010 Spring Simulation Multiconference (SpringSim '10)