Ուղիղ

testwiki-ից
Jump to navigation Jump to search
Վերևից ներքև՝ ուղիղ, կիսաուղիղ (ճառագայթ) և հատված։

Ուղիղ, երկրաչափության հիմնական հասկացություններից մեկն է։ Երբ երկրաչափությունը օգտագործվում է իրական աշխարհը մոդելավորելու համար, ապա գիծը կամ ուղիղը լայնք և բարձրություն չունեցող մարմնի մոդել է ծառայում։ Համարվում է, որ ուղիղն ունի անվերջ մեծ երկարություն։

Ուղղին պատկանող որևէ կետից միայն մի ուղղությամբ շարունակություն ունեցող ուղղի մասը կոչվում է կիսաուղիղ կամ ճառագայթ։ Այդ կետը կոչվում է սկզբնակետ։

Հատված է կոչվում ուղղի այն մասը, որը բաղկացած է նրան պատկանող տրված երկու կետերի միջև գտնվող բոլոր կետերից։ Այդ երկու կետերը կոչվում են հատվածի ծայրեր կամ ծայրակետեր։

Ուղղի երկրաչափական հատկությունները Էվկլիդեսյան երկրաչափությունում

Ցանկացած երկու կետով կարելի է տանել ուղիղ, և այն էլ միայն մեկը։ Երկու տարբեր ուղիներ կամ չեն հատվում, կամ էլ հատվում են միայն մեկ կետում։ Ուղիղը հարթությունը տրոհում է երկու կիսահարթությունների։

Ցանկացած կիսաուղղի վրա սկսած նրա սկզբնակետից կարելի է տեղադրել տրված երկարությամբ հատված, և այն էլ միայն մեկը։

Տրված ուղղի վրա չգտնվող կետով հարթության վրա կարելի է տանել այդ ուղղին զուգահեռ մեկից ոչ ավել ուղիղ։ Ուղղի յուրաքանչյուր կետով կարելի է տանել նրան ուղղահայաց ուղիղ, այն էլ միայն մեկը։

Ուղղի հավասարումը հարթությունում

Երեք տարբեր ուղիղներ։

Ուղղի ընդհանուր հանրաշավական հավսարումը դեկարտյան կոորդինատային համակարգում ունի հետևյալ տեսքը՝

Ax+By+C=0,

որտեղ A, B և C-ն կամայական հաստատուններ են, ընդ որում A և B-ն միաժամանակ հավասար են չեն զրոյի։ Եթե C-ն հավսար է զրոյի, ապա ուղիղը անցնում է կոորդինատների սկզբնակետով։

Ուղղի հավասարման տարբեր ներկայացումներ՝
y=kx+b, կամ xcosθ+ysinθp=0

Ուղղի հավասարումը անկյունային գործակցով։ Ուղիղը, որը հատում է Oy առանցքը (0,b) կետում և կազմում է φ Ox առանցքի դրական ուղղության նկատմամբ՝

y=kx+b,k=tgφ.

k գործակիցը կոչվում է ուղղի անկյունային գործակից։

Ուղղի հավասարումը բևեռային կոորդինատային համակարգում։

r=krcosθ+bsinθ:

Այն ներկայացնում են նաև այս տեսքով՝

rsinθ=mrcosθ+b.

Ուղղի նորմալ հավասարում։

xcosθ+ysinθp=0,

որտեղ p - կոորդինատների սկզբնակետից ուղղին տարված ուղղահայացի երկարությունն է, իսկ θ - Ox դրական առանցքի և այդ ուղղահայցի միջև կազմած անկյունն է՝ դրական ուղղությամբ չափելիս։ Եթե p=0, ապա ուղիղը անցնում է սկզբնակետով։ Անկյունների միջև գործում է հետևյալ կապը՝

θ=φ+π2։

Հետևյալ երկու ուղիղները

y=k1x+b1,
y=k2x+b2

իրար զուգահեռ են, եթե նրանց անկյունային գործակիցները հավասար են՝ k1=k2։

Հետևյալ երկու ուղիղները

y=k1x+b1,
y=k2x+b2

մեկը մյուսին ուղղահայաց են, եթե նրանց անկյունային գործակիցների արտադրյալը հավասար է մինուս մեկի՝ k1k2=1 և ուղղահայց չեն, եթե արտադրյալը մինուս մեկ չէ։

Երեք (x1,y1),(x2,y2) և (x3,y3) կետերը պատկանում են միևնույն ուղղին այն և միայն այն դեպքում, երբ

|x2x1y2y1x3x1y3y1|=0։

(x1,y1),(x2,y2) կետերով անցնող ուղղի հավասարումն է

|x2x1y2y1xx1yy1|=0։

կամ էլ պարզեցված տեսքով՝

yy1y2y1=xx1x2x1։

Խաչվող ուղիներ

Մի հարթության վրա չգտնվող ուղիղները կոչվում են խաչվող ուղիներ։ Խաչվող ուղիներով կարելի է տանել զուգահեռ հարթություններ, որոնց հեռավորությունն էլ կոչվում է Խաչվող ուղիների հեռավորություն։ Վերջինս սահմանվում է նաև որպես խաչվող ուղիների կետերի միջև ամենափոքր հեռավորություն։

Աղբյուրներ

  • Ա. Վ. Պոգորելով «Երկրաչափություն», 1988։
  • Կաղապար:Cite web
  • М. Я. Выгодский «Справочник по высшей математики», 1977։