Դիտել Ընտրողների մասնակցություն էջի վիքիկոդը

{{Քվեարկություն/ընտրություններ}}

[[Պատկեր:Iraqi_voters_in_Baghdad2.jpg|աջից|մինի|300x300փքս|Ընտրողները հերթ են կանգնել [[Բաղդադ]]ի ընտրատեղամասի մոտ 2005 թվականի Իրաքի ընտրությունների ժամանակ: Ընտրողների մասնակցությունը բարձր է համարվել՝ չնայած բռնության մասին տարածված մտահոգություններին:]]

[[Քաղաքագիտություն|Քաղաքագիտության]] մեջ '''ընտրողների մասնակցությունը''' տվյալ ընտրություններին մասնակցության մակարդակն է (հաճախ սահմանվում է որպես '''քվեարկողներ''')։ Սա սովորաբար կամ [[Ընտրողների գրանցում|գրանցված ընտրողների]], [[Ակտիվ ընտրական իրավունք|ընտրելու իրավունք ունեցողների]] կամ ընտրելու տարիքի բոլոր մարդկանց տոկոսն է։ Ըստ [[Սթենֆորդի համալսարան]]ի քաղաքագետներ Ադամ Բոնիկայի և Մայքլ Մաքֆոլի, քաղաքագետների միջև կա կոնսենսուս, որ «ժողովրդավարական ռեֆորմները լավ են գործում, երբ ավելի շատ մարդիկ են քվեարկում»<ref>{{Cite news |title=Opinion {{!}} Want Americans to vote? Give them the day off. |url=https://www.washingtonpost.com/opinions/want-americans-to-vote-give-them-the-day-off/2018/10/10/5bde4b1a-ccae-11e8-920f-dd52e1ae4570_story.html |access-date=2018 թ․ հոկտեմբերի 11 |newspaper=Washington Post |language=en}}</ref>։

Ինստիտուցիոնալ գործոնները նպաստում են մասնակցության մակարդակի տարբերությունների ճնշող մեծամասնության վրա<ref name="Samuel Popkin 2001. P. 9702">Michael McDonald and Samuel Popkin. [https://www.jstor.org/stable/3117725 "The Myth of the Vanishing Voter"] in American Political Science Review. December 2001. p. 970.</ref>։ Օրինակ, ավելի պարզ խորհրդարանական ժողովրդավարություններ, որտեղ ընտրողները ստանում են ավելի կարճ քվեաթերթիկներ, լինում են ավելի քիչ ընտրություններ և բազմակուսակցական համակարգ է, որը հեշտացնում է հաշվետվողականությունը, գրանցում են շատ ավելի բարձր մասնակցություն, քան Միացյալ Նահանգների, Ճապոնիայի և Շվեյցարիայի համակարգերը<ref name="Samuel Popkin 2001. P. 9702"/>։

== Նշանակություն ==
Հասարակության որոշ մասն ավելի հակված է քվեարկելու, քան մյուսները։ Եթե մասնակցությունը մոտենում է 90%-ին, ընտրողների և ոչ ընտրողների միջև զգալի տարբերությունները նվազում են, սակայն ավելի ցածր մասնակցության դեպքում ընտրողների և չընտրողների միջև տարբերությունները կարող են կտրուկ լինել<ref name="Franklin">Franklin. "Electoral Engineering"</ref>։

Ընտրությունների որոշակի արդյունքների փոփոխություններից ավելի կարևոր է<ref>Badger, Emily. "What If Everyone Voted?" The New York Times, The New York Times, 29 Oct. 2018, www.nytimes.com/2018/10/29/upshot/what-if-everyone-voted.html.P. 12-13</ref> ընտրողների մասնակցությունը, որը երկարաժամկետ ազդեցություն ունի ժողովրդավարական պետությունների գործելու կարողությունների վրա։ Օրինակ, կարգավորող մարմինների զավթումը{{ref+|Կարգավորող մարմինների զավթումը ({{lang-en|regulatory capture}}), կոռուպցիայի ձև է։ Երբ կարգավորվող մարմինները, որոնք կոչված են ծառայել [[Ընդհանուր բարօրություն|հանրային շահերին]], բայց նպաստում են [[Շահերի խմբեր|շահագրգիռ խմբերի]] շահերին, այսինքն ֆինանսաարդյունաբերական խմբերի կամ քաղաքական խմբերի շահերը գերակայում են հասարակության շահերից, տեղի է ունենում ''կարգավորման գրավում'', որը կառավարության ձախողման ձև է, ինչը հանգեցնում է հանրային բարիքների ընդհանուր կորստի։|Ն}} ավելի խիստ է հարվածում ցածր մասնակցությամբ ժողովրդավարություններին<ref name="Anzia 2013">{{Cite book |last=Anzia |first=Sarah F. |url=https://books.google.com/books?id=NZ4TAQAAQBAJ |title=Timing and Turnout: How Off-Cycle Elections Favor Organized Groups |date=2013 |publisher=University of Chicago Press |isbn=978-0-226-08695-8 |language=en}} էջ 210</ref>, խոչընդոտում է ամբողջ աշխարհում ընթացող ժողովրդավարական բարեփոխումների գործընթացին, ինչպիսին ընտրությունների պարզեցումն է։

== Ինստիտուցիոնալ գործոններ ==
Ընտրողների մասնակցության վրա ամենաէական ազդեցությունն ունեն ինստիտուցիոնալ գործոնները։ [[Պարտադիր քվեարկություն|Քվեարկությունը պարտադիր]] դարձնելն ուղղակի և կտրուկ ազդեցություն է ունենում ընտրողների մասնակցության վրա, մինչդեռ խոչընդոտներ է ավելացնում, ինչպիսիք են [[Ընտրողների գրանցում|գրանցման]] առանձին գործընթացը կամ [[Ընտրողների հոգնածություն|ընտրությունների հաճախակի անցկացումը]], [[Ընտրողների ճնշում|ճնշում է մասնակցությունը]]։ Բացի այդ, [[Մեկ մարդ, մեկ ձայն|«մեկ մարդ, մեկ ձայն»-ին]] ավելի մոտ ժողովրդավարական երկրներում աճում է մասնակցությունը, քանի որ ընտրողները տեսնում են, որ իրենց ջանքերն ազդեցություն ունեն։ Դա երևում է համամասնական խորհրդարանական ժողովրդավարական երկրների մասնակցության ավելի բարձր ցուցանիշներից։

=== Քվեարկության հարմարություն ===
Քվեարկությանը մասնակցությունը մեծացնելու համար ավելի հեշտ քվեարկելու մեթոդներից են քվեարկությունը փոստով<ref>{{Cite journal |last=Hopkins |first=Daniel J. |last2=Meredith |first2=Marc |last3=Chainani |first3=Anjali |last4=Olin |first4=Nathaniel |last5=Tse |first5=Tiffany |date=2021 թ․ հունվարի 26 |title=Results from a 2020 field experiment encouraging voting by mail |journal=Proceedings of the National Academy of Sciences |language=en |volume=118 |issue=4 |pages=e2021022118 |bibcode=2021PNAS..11820210H |doi=10.1073/pnas.2021022118 |issn=0027-8424 |pmc=7848624 |pmid=33468656}}</ref>,  հեռակա քվեարկությունը և քվեարկության հասանելիության բարելավումը, օրինակ՝ հնարավոր քվեարկության վայրերի քանակի ավելացումը, ընտրողների հերթում սպասելու միջին ժամանակի կրճատումը կամ քվեարկության օրը աշխատողներին որոշ արձակուրդ տալը։ 2017 թվականի ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ տարեց ընտրողների մասնակցությանը նպաստում են ավելի վաղ բացված ընտրատեղամասերը, մինչդեռ երիտասարդ ընտրողների մասնակցությանը նպաստում է ընտրատեղամասերի ավելի երկար բաց մնալը<ref>{{Cite journal |last=Urbatsch |first=R. |date=2017 թ․ հուլիսի 1 |title=Youthful hours: Shifting poll-opening times manipulates voter demographics |journal=Research & Politics |language=en |volume=4 |issue=3 |pages=2053168017720590 |doi=10.1177/2053168017720590 |issn=2053-1680}}</ref>։

=== Ընտրողների հոգնածություն ===
{{Հիմնական|Ընտրողների հոգնածություն}}

Եթե իրար հաջորդող շատ ընտրություններ են, ընտրողների մասնակցությունը հակված է նվազման, քանի որ [[Ընտրողների հոգնածություն|հանրությունը հոգնում է մասնակցությունից]]<ref>{{Cite journal |last=Kostelka |first=Filip |last2=Krejcova |first2=Eva |last3=Sauger |first3=Nicolas |last4=Wuttke |first4=Alexander |year=2023 |title=Election Frequency and Voter Turnout |url=https://doi.org/10.1177/00104140231169020 |journal=Comparative Political Studies |doi=10.1177/00104140231169020}}</ref>։ Շվեյցարիայում մասնակցությունը ցածր է. միջին ընտրողին տարեկան միջինը յոթ անգամ հրավիրում են քվեարկության գնալ։ Միացյալ Նահանգները հաճախակի ընտրություններ են ունենում՝ տարեկան միջինը երկու անգամ (օրինակ՝ տեղական ինքնակառավարման մարմիններ և [[Բաց նախնական ընտրություն|նախնական ընտրություններ]])<ref>Franklin "Electoral Participation." p. 98</ref>։ Ոչ ցիկլային կամ արտահերթ ընտրությունների վերացումը մեծացնում է մասնակցությունը՝ միաժամանակ ընտրողների շրջանում ընտրությունների նկատմամբ հեղինակությունը չի տուժում<ref name="Anzia 20132">{{Cite book |last=Anzia |first=Sarah F. |url=https://books.google.com/books?id=NZ4TAQAAQBAJ |title=Timing and Turnout: How Off-Cycle Elections Favor Organized Groups |date=2013 |publisher=University of Chicago Press |isbn=978-0-226-08695-8 |language=en}} p. 210</ref>։ Ընտրողների հոգնածության մեկ այլ ձև է առաջանում, երբ ընտրողներին խնդրում են գնահատե տասնյակ մրցույթներ, ինչպես դա տեղի է ունենում Միացյալ Նահանգների որոշ մասերում<ref>Arend Lijphart. "[http://www.cuhk.edu.hk/gpa/wang_files/Dem15.pdf Unequal Participation: Democracy's Unresolved Dilemma] {{webarchive|url=https://web.archive.org/web/20060326225342/http://www.cuhk.edu.hk/gpa/wang_files/Dem15.pdf |date=2006-03-26 }}." ''American Political Science Review.''</ref>։

=== Ընտրողների գրանցում ===
Միացյալ Նահանգներում և Լատինական Ամերիկայի երկրների մեծ մասում ընտրողները պետք է անցնեն [[Ընտրողների գրանցում|ընտրողների գրանցման]] առանձին ընթացակարգեր՝ նախքան քվեարկելու թույլտվությունը։ Այս երկքայլ գործընթացն ակնհայտորեն [[Ընտրողների ճնշում|նվազեցնում է մասնակցությունը]]։ ԱՄՆ-ի այն նահանգները, որտեղ գրանցման պահանջներ չկան կամ ավելի պարզեցված է այն, ավելի մեծ մասնակցություն ունեն<ref>Richard G. Niemi and Herbert F. Weisberg. ''Controversies in Voting Behavior'' p. 31</ref>։

Բարձր արդյունավետ գրանցման գործընթաց ունեցող երկիր է Ֆրանսիան։ Տասնութ տարեկանում բոլոր երիտասարդները [[Ընտրողների ավտոմատ գրանցում|ավտոմատ կերպով գրանցվում]] են։ Գրանցումը թարմացնելու ծախսերն ու անհարմարությունները կրում են միայն նոր բնակիչները և տեղափոխված քաղաքացիները։ Նմանապես, [[Հյուսիսային Եվրոպայի երկրներ|սկանդինավյան երկրներում]] բոլոր քաղաքացիները և բնակիչները ներառված են բնակչության պաշտոնական ռեգիստրում, որը միաժամանակ հարկային ցուցակ է, ընտրողների գրանցում և համընդհանուր առողջապահական համակարգին անդամակցություն։ Բնակիչները օրենքով պարտավոր են տեղաշարժվելուց հետո կարճ ժամանակում գրանցամատյանում հայտնել հասցեի ցանկացած փոփոխության մասին։

Այդպիսին է նաև [[Գերմանիա]]յի համակարգը (բայց առանց առողջապահական համակարգի անդամակցության)։ [[Իսպանիա]]ն ունի նաև համանման համակարգ, որը կոչվում է «Padrón Municipal de Habitantes», որը գործում է քաղաքապետարանների իրավասության ներքո։ Մարդիկ իրենց գրանցում են Padrón-ում՝ որպես տեղի բնակիչներ (Իսպանիայում յուրաքանչյուր բնակիչ պետք է գրանցված լինի ցանկացած համայնքում)։ Padrón-ն օգտագործվում է տեղական, տարածաշրջանային և ազգային կառավարության ծառայությունների մեծ մասի տրամադրման համար։ Այն նաև ծառայում է որպես ընտրողների ռեգիստր։ Կրկնօրինակումներից խուսափելու և ժողովրդագրության վերաբերյալ վիճակագրություն հավաքելու համար Padrón-ը վերահսկվում է ազգային կառավարության գործակալության՝ Ազգային Էստատիստիկայի ինստիտուտի (INE) կողմից։ La Oficina Electoral del Censo-ն բյուրո է, որպես INE-ի մաս, որը պատասխանատու է ընտրացուցակը կազմելու համար։ Իսպանիայի յուրաքանչյուր քաղաքացի կամ ԵՄ բնակիչ, 18 տարեկանից բարձր, ավտոմատ կերպով ընդգրկվում է ընտրողների ռեգիստրում։

=== Պարտադիր քվեարկություն ===
{{Հիմնական|Պարտադիր քվեարկություն}}

Ընտրողների մասնակցության վրա<ref name="Dot Vote">{{Cite web |date=2023 թ․ մարտի 30 |title=Voter Turnout |url=https://www.dotvote.vote/how-vote-domains-can-help-increase-voter-turnout/}}</ref> ազդող ուժեղ գործոնն այն է, թե արդյոք քվեարկությունը պարտադիր է, քանի որ այն երկրները, որոնք կիրառում են պարտադիր քվեարկություն, հակված են ունենալ ընտրողների մասնակցության շատ ավելի բարձր ցուցանիշներ<ref name="IIDEA2">{{Cite web |title=Compulsory Voting |url=https://www.idea.int/data-tools/data/voter-turnout/compulsory-voting |accessdate=2021 թ․ հունիսի 2 |website=[[International Institute for Democracy and Electoral Assistance]]}}</ref>։

Օրինակ՝ [[Ավստրալիա]]յում ընտրողների գրանցումը և քվեախցին ներկայանալը պարտադիր են 1920-ականներից ի վեր, ընդ որում 2016 թվականի դաշնային ընտրություններում մասնակցությունը 91% էր [[Ավստրալիայի ներկայացուցիչների պալատ|Ներկայացուցիչների պալատում]] և 91.9% [[Ավստրալիայի Սենատ|Սենատի]] համար<ref>[https://www.aec.gov.au/About_AEC/research/files/voter-turnout-2016.pdf] 2016 House of Representatives and Senate elections</ref>։

[[Սինգապուր]]ում 2020 թվականի համընդհանուր ընտրություններին մասնակցությունը կազմել է 95,81%, ամենաբարձրը 1997 թվականից ի վեր<ref>{{Cite news |date=2020 թ․ հուլիսի 15 |title=GE2020: 4,794 votes cast overseas, taking total voter turnout this election to 95.81% |url=https://www.channelnewsasia.com/news/singapore/ge2020-overseas-votes-counted-12935632 |url-status=dead |archive-url=https://web.archive.org/web/20210728132117/https://www.channelnewsasia.com/news/singapore/ge2020-overseas-votes-counted-12935632 |archive-date=2021 թ․ հուլիսի 28 |access-date=2023 թ․ սեպտեմբերի 16 |work=CNA |location=Singapore}}</ref>, որտեղ այն կազմել է 95,91%։ Սա աճ էր 2011 թվականի համընդհանուր ընտրությունների ռեկորդային ցածր ցուցանիշից՝ 93,06%<ref>{{Cite news |last=Lee |first=Min Kok |date=2015 թ․ սեպտեմբերի 12 |title=GE2015: Voter turnout at 93.56 per cent, improves slightly from 2011 record low |url=https://www.straitstimes.com/politics/ge2015-voter-turnout-at-9356-per-cent-improves-slightly-from-2011-record-low |work=The Straits Times |location=Singapore}}</ref>:

Քվեարկությանը չմասնակցելու համար տույժերը միշտ չէ, որ խստորեն կիրառվում են, իսկ չընտրողների համար պատժամիջոցները հաճախ մեղմ են<ref name="IIDEA2"/><ref name="TNI2013">{{Cite web |date=2013 թ․ փետրվարի 4 |title=Of 31 countries with compulsory voting, a dozen actually enforce it |url=https://www.thenews.com.pk/archive/print/628368-of-31-countries-with-compulsory-voting,-a-dozen-actually-enforce-it |accessdate=2021 թ․ հունիսի 2 |website=The News International}}</ref>։

Օրինակ՝ չնայած [[Հունաստան]]ում քվեարկությունն անվանապես պարտադիր է մինչև 70 տարեկան մեծահասակների համար, ոչ ոք երբևէ քրեական պատասխանատվության չի ենթարկվել քվեարկությանը չմասնակցելու համար<ref>{{Cite web |title=European Election Database - Parliamentary elections in Greece |url=https://nsd.no/european_election_database/country/greece/parliamentary_elections.html |website=nsd.no}}</ref>, 2015 թվականի սեպտեմբերին Հունաստանի օրենսդիր ընտրություններում ընտրողների մասնակցության մակարդակը հասել է 57%-ի<ref>{{Cite news |date=2015 թ․ սեպտեմբերի 21 |title=Voter Turnout in Greek Elections Drops to New Historic Low |url=http://greece.greekreporter.com/2015/09/21/voter-turnout-in-greek-elections-drops-to-new-historic-low-infographic/ |access-date=2015 թ․ սեպտեմբերի 21 |newspaper=[[Greek Reporter]]}}</ref>։

[[Ավստրալիա]]յում այն մարդիկ, ովքեր չեն քվեարկում, ենթակա են փոքր տուգանքի, որից հնարավոր է հեշտությամբ հրաժարվել, եթե քվեարկությանը չմասնակցելու բազմաթիվ ընդունելի արդարացումներից մեկը ներկայացվի<ref name="TNI2013" />։ [[Բոլիվիա]]յում, սակայն, եթե ընտրողը չմասնակցի ընտրություններին, նրանք կարող են զրկվել բանկից իրենց աշխատավարձը վերցնելուց երեք ամսով<ref name="IIDEA2" /><ref>[http://politics.guardian.co.uk/apathy/story/0,,1521096,00.html The Guardian ''Compulsory voting around the world'' ] {{webarchive|url=https://web.archive.org/web/20061210122003/http://politics.guardian.co.uk/apathy/story/0,,1521096,00.html |date=2006-12-10 }}</ref>։

=== Կարևորություն ===
Մարկ Ն. Ֆրանկլինը պնդում է, որ ընտրության մասնակցության վրա էականորեն ազդում է անհատի ընկալումը, որ իր քվեարկությունը կարևոր ազդեցություն կունենա երկրի կառավարման վրա։ Ըստ նրա` [[Շվեյցարիա]]ն ընտրություններին ցածր կարևորություն տվող ազգի օրինակ է։ Երկրի վարչակազմը խիստ ապակենտրոնացված է, այնպես որ դաշնային կառավարությունն ունի սահմանափակ լիազորություններ։ Կարևոր որոշումները դրվում են բնակչության առջև [[հանրաքվե]]ի։ Հետևաբար, դաշնային օրենսդիր մարմնի օգտին տրված անհատական ձայներն ավելի քիչ հավանական է, որ զգալի ազդեցություն ունենան համակարգերի բարդ ցանցի վրա, ինչը, հավանաբար, բացատրում է որոշակիորեն ցածր միջին մասնակցությունն այդ ավելի բարդ ժողովրդավարության մեջ<ref>Powell "Thirty Democracies." p. 12</ref>։

Ի տարբերություն Շվեյցարիայի, [[Մալթա]]ն, որն աշխարհում աչքի է ընկնում ընտրողների ամենաբարձր մասնակցությամբ, ունի մեկ օրենսդիր մարմին, որն ունի ամենաշատ քաղաքական իշխանությունը։ Մալթան ունի [[երկկուսակցական համակարգ]], որտեղ ձայների փոքր տատանումները կարող են էապես փոխել գործադիր իշխանությունը<ref>Mark N. Franklin. "Electoral Participation." in ''Controversies in Voting Behavior'' p. 87</ref>։ Ընտրողների [[Ազատ և արդար ընտրություններ|արդարության]] ընկալումները նույնպես էական ազդեցություն է ունենում ընտրությունները կարևորելու վրա, քանի որ [[Անարդար ընտրություններ|կեղծիքի և կոռուպցիայի]] վախը կարող է ճնշել մասնակցությունը<ref>Richard S. Katz. Democracy and Elections. New York: Oxford University Press, 1997.</ref>։

==== Համամասնական ընտրություն ====
Քանի որ ձայների մեծ մասը հաշվվում է [[համամասնական ընտրակարգ]]ով, «[[Ձայնի վատնում|վատնված ձայները]]» քիչ են, ուստի ընտրողները, գիտակցելով, որ իրենց ձայնը կարող է փոփոխություն բերել<ref>Robert W. Jackman and Ross A. Miller. "Voter Turnout in the Industrial Democracies During the 1980s." in ''Elections and Voting Behaviour: New Challenges, New Perspectives.'' p. 308</ref>, ավելի հավանական է, որ ջանք գործադրեն քվեարկելու համար, և ավելի քիչ հավանական է, որ քվեարկեն [[Մարտավարական քվեարկություն|պարտադրված]]։ Մեծամասնական  ընտրական համակարգեր ունեցող երկրների համեմատ ընտրողների մասնակցությունը բարելավվում է, և բնակչությունն ավելի շատ ներգրավված է քաղաքական գործընթացներում<ref name="ideaEsd">{{Cite web |year=2005 |title=Electoral System Design: the New International IDEA Handbook |url=https://www.idea.int/publications/catalogue/electoral-system-design-new-international-idea-handbook |accessdate=2014 թ․ ապրիլի 9 |publisher=[[International Institute for Democracy and Electoral Assistance]]}}</ref><ref name="Norris">{{Cite journal |last=Norris |first=Pippa |year=1997 |title=Choosing Electoral Systems: Proportional, Majoritarian and Mixed Systems |url=http://journals.sagepub.com/doi/10.1177/019251297018003005 |journal=International Political Science Review |language=en |publisher=[[Harvard University]] |volume=18 |issue=3 |pages=297–312 |doi=10.1177/019251297018003005 |issn=0192-5121 |archive-url=https://web.archive.org/web/20150705000416/https://www.hks.harvard.edu/fs/pnorris/Acrobat/Choosing%20Electoral%20Systems.pdf |archive-date=2015 թ․ հուլիսի 5 |access-date=2014 թ․ ապրիլի 9}}</ref><ref name="FairvoteCanadaWPR">{{Cite web |title=A look at the evidence |url=https://www.fairvote.ca/a-look-at-the-evidence/ |accessdate=2019 թ․ հունվարի 2 |publisher=Fair Vote Canada}}</ref> դեպքերի 70%-ում<ref name="CoxContEffect">{{Cite journal |last=Cox |first=Gary W. |last2=Fiva |first2=Jon H. |last3=Smith |first3=Daniel M. |date=2016 |title=The Contraction Effect: How Proportional Representation Affects Mobilization and Turnout |url=http://www.jon.fiva.no/docs/Cox-Fiva-Smith-JoP-Final_Main.pdf |journal=[[The Journal of Politics]] |volume=78 |pages=1249–1263 |doi=10.1086/686804}}</ref>։ Բացառություններից կարող են լինել դեպքեր, երբ մեծամասնական համակարգն ունի անսովոր մեծ թվով մրցակցային շրջաններ, օրինակ՝ նախքան այն համամասնականի անցնելը<ref>Katz p. 240</ref><ref>{{Cite journal |last=Lijphart |first=Arend |date=1997 թ․ մարտ |title=Unequal Participation: Democracy's Unresolved Dilemma |journal=[[American Political Science Review]] |volume=91 |issue=1 |pages=1–14 |doi=10.2307/2952255 |jstor=2952255}}</ref><ref>{{Cite journal |last=Blais |first=Andre |year=1990 |title=Does proportional representation foster voter turnout? |url=https://archive.org/details/sim_european-journal-of-political-research_1990-03_18_2/page/167 |journal=European Journal of Political Research |volume=18 |issue=2 |pages=167–181 |doi=10.1111/j.1475-6765.1990.tb00227.x}}</ref>։

== Ընտրողների մասնակցության չափում ==
Ընտրողների մասնակցության չափման տարբեր մեթոդները կարող են երկրներում առկա մասնակցային տարբերությունների առաջացման պատճառ լինել։ Դժվարություններ կան ինչպես համարիչը (մասնակցած ընտրազանգվածի թիվը), այնպես էլ հայտարարը (քվեարկելու իրավունք ունեցող ընտրազանգվածի թիվը) չափելու հարցում։

=== Համարիչ (օրինակ՝ առկա քվեաթերթիկներ) ===
==== Հնարավոր չափումներ ====
''Ամենաշատից մինչև ամենաքիչ''

'''Մուտք գործած.''' ներառում է մարդկանց, ովքեր մուտք են գործել ընտրատեղամասեր, բայց չեն մասնակցել քվեարկությանը։

'''Նետված քվեաթերթիկներ.''' քվեարկված քվեաթերթիկների ընդհանուր թիվը՝ անկախ նրանից, թե քանիսն են վավեր կամ անվավեր։

'''Վավեր քվեաթերթիկներ.''' սա հանում է անվավեր քվեաթերթիկները, իսկ որոշ տեղերում ներառում են դատարկ քվեաթերթիկներ, որոնք այդ կերպ են ընդունվում։

'''Վերջնական քվեաթերթիկներ.''' այս չափիչն ուսումնասիրում է վավեր ''և'' լրացված քվեաթերթիկները։ Սա ամենափոքր համարիչն է, բայց գրավում է միայն այն քվեաթերթիկները, որոնք կազդեն ընտրությունների արդյունքի վրա։

Համարիչի համար հաճախ ենթադրվում է, որ քվեարկությանը գնացած ընտրողների թիվը պետք է հավասար լինի տրված քվեաթերթիկների թվին, որն իր հերթին պետք է հավասար լինի հաշված ձայների քանակին, սակայն դա այդպես չէ։ Պարտադիր չէ, որ ընտրատեղամաս ժամանած բոլոր ընտրողները քվեարկեն։ Ոմանք կարող են մերժվել, քանի որ նրանք իրավասու չեն, ոմանք կարող են մերժվել, օրինակ փաստաթղթերի անհամապատասխանության կամ բացակայության համար, իսկ ոմանք, ովքեր ստորագրում են քվեարկության գրանցամատյանում, կարող են իրականում չքվեարկել։ Ավելին, ընտրողները, ովքեր քվեարկում են, կարող են ձեռնպահ մնալ՝ միտումնավոր քվեարկելով ոչ մեկի օգտին, կամ կարող են [[Փչացած քվեաթերթիկ|փչացնել]] իրենց ձայները՝ պատահաբար կամ որպես բողոքի ակցիա։

Միացյալ Թագավորությունում ընտրական հանձնաժողովը տարբերակում է «քվեարկության վավեր մասնակցությունը», որը բացառում է փչացած քվեաթերթիկները, և «քվեարկելու եկածների մասնակցությունը», որը չի բացառում։

Միացյալ Նահանգներում ընդունված է եղել նշել քվեարկության մասնակիցների գումարային ցուցանիշը, քանի որ ոչ բոլոր տեղերում են հայտնում քվեարկությանը գնացած մարդկանց իրական թիվը, ոչ էլ քիչ կամ շատ ձայների թիվը, այլ նշում են մասնակցության լավագույն ցուցանիշը<ref name="eac.gov">Kimball W. Brace, [http://www.eac.gov/News/meetings/050504/ploneexfile.2006-04-18.4617096900/attachment_download/file Overview of Voting Equipment Usage in United States, Direct Recording Electronic (DRE) Voting] {{webarchive|url=https://web.archive.org/web/20090108000645/http://www.eac.gov/News/meetings/050504/ploneexfile.2006-04-18.4617096900/attachment_download/file |date=2009-01-08 }}, ''Ընտրություններին աջակցող հանձնաժողովին'' ուղղված հայտարարություն, 5 մայիսի, 2004թվական</ref>։ Շուրջ 0,3 տոկոս գերքվեարկության տոկոսը համարվում է լավ անցած ընտրություններ, օրինակ [[Գադսդեն շրջան (Ֆլորիդա)|Ֆլորիդայի Գադսդեն շրջանում]] 2000 թվականի նոյեմբերին գերքվեարկության տոկոսը կազմել էր 11 տոկոս<ref name="Human Factors in Voting Technology">Douglas W. Jones, [http://www.cs.uiowa.edu/~jones/voting/cogel/ Human Factors in Voting Technology] {{webarchive|url=https://web.archive.org/web/20090919033556/http://www.cs.uiowa.edu/~jones/voting/cogel/ |date=2009-09-19 }}, ''Կառավարության էթիկայի մասին օրենքների խորհրդի''ն ներկայացում 2002 թվականի սեպտեմբերի 29, Օտտավա, Կանադա։</ref>։

=== Հայտարար (_ մարդկանցից) ===
==== Հնարավոր չափումներ ====
''Ամենաշատիվ մինչև ամենաքիչ''

'''Բնակչության ընդհանուր թիվ.''' յուրաքանչյուրը, ով ապրում է որևէ վայրում՝ անկախ [[Քվեարկության տարիք|տարիքից]], քաղաքացիության կարգավիճակից կամ քվեարկելու իրավունքի վրա ազդող այլ գործոններից։

'''Քվեարկելու տարիքի բնակչություն.''' յուրաքանչյուր ոք, ով գերազանցում է երկրում քվեարկելու օրինական տարիքը՝ անկախ քաղաքացիության կարգավիճակից կամ այլ գործոններից, որոնք կարող են ազդել քվեարկելու իրավունքի վրա։

'''Ընտրելու իրավունք ունեցողներ.''' Սա չափում է բոլոր ընտրողներին, ովքեր թույլատրված են քվեարկել գործող օրենքով (որը որոշ տեղերում ներառում է այն մարդկանց, ովքեր չեն գրանցվել կամ վերագրանցվել քվեարկության համար)։

'''Գրանցված ընտրողներ .''' այս չափումը ներառում է բոլոր նրանց, ովքեր գրանցված են քվեարկելու համար։ Սա ունի այն առավելությունը, որ հեշտ է չափել և մատչելի է, թեև անտեսում է նրանց, ովքեր չեն ցանկանում կամ չեն կարողանում գրանցվել՝ խոչընդոտների պատճառով, ինչպիսիք են գրանցման բարդ գործընթացը կամ վերագրանցման գործընթացը։

==== Օրինակներ ====
Օրինակ՝ Միացյալ Նահանգներում չկա ճշգրիտ ռեգիստր, թե ովքեր ունեն քվեարկելու իրավունք, քանի որ մարդկանց միայն մոտ 70–75%-ն է որոշում քվեարկությանը գրանցվել<ref>Katz p. 239</ref>։ Որոշ քաղաքագետներ պնդում են, որ այս միջոցները պատշաճ կերպով չեն հաշվի առնում [[Գրին քարտ|օրինական մշտական բնակիչների]] (կանաչ քարտ ունեցողների)<ref>{{Cite web |date=2016 թ․ ապրիլի 14 |title=LPR Population Estimates |url=https://www.dhs.gov/immigration-statistics/population-estimates/LPR}}</ref>, [[Օտարերկրյա քաղաքացի|փաստաթղթեր չունեցող ներգաղթյալների]], իրավազրկված հանցագործների և Միացյալ Նահանգներում «մտավոր անգործունակ» համարվող անձանց կարծիքը<ref>Niemi and Weisberg "Introduction." ''Controversies in Voting Behavior.'' p. 25</ref>։

== Մասնակցության վրա ազդող միտումներ ==
[[Պատկեր:GOTV.png|մինի|Ընտրողների մասնակցության բարձրացման մեթոդներ]]

Մոտավորապես 1985 թվականից ի վեր, ըստ երևույթին, ամբողջ աշխարհում ընտրողների մասնակցության աստիճանական նվազում է նկատվում, երբ դիտարկվում է ընտրող բնակչության տարիքային ցուցանիշը<ref>{{Cite book |url=https://www.worldcat.org/oclc/981759546 |title=Voter turnout trends around the World |date=2016 |publisher=IDEA |others=Abdurashid Solijonov, International Institute for Democracy and Electoral Assistance |isbn=978-91-7671-083-8 |location=Stockholm |oclc=981759546}}</ref><ref>{{Cite web |last=Kopf |first=Dan |date=2017 թ․ փետրվար |title=Voter turnout is dropping dramatically in the "free world" |url=https://qz.com/899586/global-voter-turnout-is-dropping-dramatically-across-the-world/ |accessdate=2022 թ․ մայիսի 10 |website=Quartz |language=en}}</ref><ref>{{Cite journal |last=Kostelka |first=Filip |last2=Blais |first2=André |date=2021 |title=The Generational and Institutional Sources of the Global Decline in Voter Turnout |url=https://www.cambridge.org/core/journals/world-politics/article/abs/generational-and-institutional-sources-of-the-global-decline-in-voter-turnout/B9EB23098C2A905FECA7072C384CD34F |journal=World Politics |language=en |volume=73 |issue=4 |pages=629–667 |doi=10.1017/S0043887121000149 |issn=0043-8871}}</ref>։

Նվազել են բնակչության մասնակցության այնպիսի ձևեր, ինչպիսիք են կամավոր մասնակցությունը քաղաքական կուսակցություններին և դիտորդների մասնակցությունը քաղաքային հանդիպումներին։ Միևնույն ժամանակ, եկեղեցի հաճախելը, մասնագիտական, եղբայրական և ուսանողական ընկերություններին, երիտասարդական խմբերին և ծնող-ուսուցիչների միություններին անդամակցելը նույնպես նվազել է<ref>Robert D. Putnam "Tuning In, Tuning Out: The Strange Disappearance of Social Capital in America." in ''Controversies in Voting Behavior'' p. 40</ref>։ Հասարակության մեջ տեխնոլոգիական զարգացումները, ինչպիսիք են «ավտոմոբիլացումը», արվարձաններում ապրելը և «տնային ժամանցի սարքերի տարածումը», նպաստել են համայնքի կորստին, որն իր հերթին թուլացրել է մասնակցությունը քաղաքացիական կյանքում<ref>Sclove p. 241</ref><ref>Putnam p. 61</ref>։ Միևնույն ժամանակ, մասնակցության որոշ ձևեր ավելացել են։ Մարդիկ շատ ավելի հաճախ են մասնակցել [[բոյկոտ]]ներին, ցույցերին և նվիրատվություններ անելու քաղաքական արշավներին։

Ընտրողները մասնակցության անկման բազմաթիվ պատճառներից բերում են ժամանակի սղությունը։ Այնուամենայնիվ, վերջին մի քանի տասնամյակների ընթացքում ուսումնասիրությունները հետևողականորեն ցույց են տվել, որ [[Ազատ ժամանակ|հանգստի ժամանակի]] քանակը չի նվազել<ref>{{Cite journal |last1=Charles |first1=Kerwin Kofi |last2=Stephens |first2=Melvin Jr. |date=2013 |title=Employment, Wages, and Voter Turnout |journal=American Economic Journal: Applied Economics |volume=5 |issue=4 |pages=111–43 |citeseerx=10.1.1.595.1201 |doi=10.1257/app.5.4.111 |s2cid=14036680}}</ref>, նույնիսկ եթե ավելի քիչ հանգստի ընկալումը հանգեցնում է ավելի քիչ մասնակցության։

Աշխարհագրական շարժունակությունն աճել է վերջին մի քանի տասնամյակների ընթացքում՝ որոշակի խոչընդոտներ առաջացնելով քվեարկության համար, օրինակ, երբ մեկը վերջերս է եկել, այդ թվում՝ քիչ բան իմանալով տեղական թեկնածուների և խնդիրների մասին։ Պնդվում է, որ ժողովրդավարական ձուլումը (նոր ժողովրդավարությունների հիմնումը) նպաստում է ընտրողների մասնակցության նվազմանը։

== Տարբերություններ ըստ երկրների ==
[[Պատկեր:Voters'_pamphlet_1952_(page_23_crop).jpg|մինի|Էջ 1952 թվականի Միացյալ Նահանգների ընտրողների բրոշյուրից, որը համեմատում է ընտրողների մասնակցությունը տարբեր երկրներում]]

Ընտրողների մասնակցությունը զգալիորեն տարբերվում է ազգերի միջև։ Ընտրողների մասնակցության տվյալներից մեկը՝ ըստ երկրների և ընտրությունների, Ընտրությունների մասնակցության ցուցանիշն է V-Dem Democracy ինդեքսներում<ref name="v-dem">[http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.3066654 Sigman, Rachel, and Staffan I. Lindberg. "Neopatrimonialism and democracy: An empirical investigation of Africa's political regimes." V-Dem Working Paper 56 (2017).]</ref>։ Հյուսիսային Ամերիկայում, Ասիայում և Լատինական Ամերիկայում այն ավելի ցածր է, քան Եվրոպայի և Օվկիանիայի մեծ մասում։ 1945-1997 թվականների բոլոր խորհրդարանական ընտրությունների հիման վրա Արևմտյան Եվրոպայում միջինը մասնակցում է 77%, իսկ Հարավային և Կենտրոնական Ամերիկան՝ մոտ 54%<ref>[http://www.idea.int/vt/survey/voter_turnout3.cfm IDEA – Regional differences] {{webarchive|url=https://web.archive.org/web/20060314165732/http://www.idea.int/vt/survey/voter_turnout3.cfm |date=2006-03-14 }}</ref>։ Ազգերի միջև տարբերությունները հակված են ավելի մեծ լինել, քան ազգերի մեջ գտնվող դասերի, էթնիկ խմբերի կամ տարածաշրջանների միջև եղած տարբերությունները։ Շփոթեցնող է, բայց որոշ գործոններ, որոնք առաջացնում են ներքին տարբերություններ, կարծես թե չեն կիրառվում համաշխարհային մակարդակում։

Օրինակ, ավելի լավ կրթված բնակչություն ունեցող երկրներն ավելի բարձր մասնակցություն չունեն։ Գոյություն ունեն այս միջազգային տարբերությունների երկու հիմնական պատճառները՝ մշակույթը և ինստիտուտները։ Այնուամենայնիվ, շատ բանավեճեր կան տարբեր գործոնների հարաբերական ազդեցության շուրջ։

Ինդոնեզիան, որը մինչև 1998 թվականը միշտ ունեցել է ընտրողների բարձր ցուցանիշ (ավելի քան 87%), բայց հետո իջել է մինչև 70% [[2014 Ինդոնեզիայի նախագահական ընտրություններ|2014]] թվականին<ref>{{Cite web |last=Khidhir |first=Sheith |date=2019 թ․ մարտի 30 |title=Will Indonesians even bother to vote? |url=https://theaseanpost.com/article/will-indonesians-even-bother-vote |accessdate=2023 թ․ մայիսի 13 |website=The ASEAN Post |language=en}}</ref>, 2019 թվականի Ինդոնեզիայի ընդհանուր ընտրություններում ռեկորդային ցուցանիշ է գրանցել՝ ավելի քան 158 միլիոն մարդ քվեարկել են նույն օրը<ref>{{Cite web |last=Bland |first=Ben |title=Indonesia's Incredible Elections |url=https://interactives.lowyinstitute.org/features/indonesia-votes-2019/ |accessdate=2023 թ․ մայիսի 13 |website=Lowy Institute |language=en}}</ref> և այն անվանվել է «աշխարհի ամենաբարդ մեկօրյա ընտրությունները»<ref>{{Cite news |last=Lamb |first=Kate |date=2019 թ․ ապրիլի 15 |title=Indonesia: 193m people, 17,000 islands, one big election. Here's what you need to know |url=https://www.theguardian.com/world/2019/apr/15/indonesia-193m-people-17000-islands-one-big-election-heres-what-you-need-to-know |access-date=2023 թ․ մայիսի 13 |work=The Guardian |language=en-GB |issn=0261-3077}}</ref><ref>[https://www.lowyinstitute.org/the-interpreter/mind-boggling-challenge-indonesian-election-logistics The mind-boggling challenge of Indonesia's election logistics] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20190411052808/https://www.lowyinstitute.org/the-interpreter/mind-boggling-challenge-indonesian-election-logistics|date=2019-04-11}}, Ben Bland, [[Lowy Institute]], 3 April 2019</ref>։

Հարստությունն ու գրագիտությունը որոշակի ազդեցություն ունեն մասնակցության վրա, բայց վստահելի միջոցներ չեն։ Այնպիսի երկրներ, ինչպիսիք են [[Անգոլա]]ն և [[Եթովպիա]]ն, վաղուց բարձր մասնակցություն են ցուցաբերում, բայց նաև Եվրոպայի հարուստ պետությունները։ [[Միավորված ազգերի կազմակերպություն|Միավորված ազգերի կազմակերպության]] [[Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքս|Մարդկային զարգացման ինդեքսը]] ցույց է տալիս, որ կա որոշակի հարաբերակցություն կենսամակարդակի բարձր մակարդակի և մասնակցության բարձր մակարդակի միջև։ Կարևոր գործոն է նաև [[Ժողովրդավարություն|ժողովրդավարության]] տարիքը։ Ընտրությունները պահանջում են բնակչության զգալի ներգրավվածություն, և որոշ ժամանակ է պահանջվում քվեարկելու մշակութային սովորության և ընտրական գործընթացի նկատմամբ դրա հետ կապված ըմբռնման և վստահության ձևավորման համար։ Այս գործոնը կարող է բացատրել Արևելյան Եվրոպայի և Լատինական Ամերիկայի նոր ժողովրդավարական երկրներում ընտրողների ավելի ցածր մասնակցությունը։ Քվեարկելու խթանի մեծ մասը գալիս է քաղաքացիական պարտքի զգացումից, որը ժամանակ և որոշակի սոցիալական պայմաններ է պահանջում, որոնց զարգացումը կարող է տևել տասնամյակներ։ Գործոններից են.

* վստահություն կառավարության նկատմամբ
* բնակչության կուսակցականության աստիճանը
* հետաքրքրություն քաղաքականության նկատմամբ 
* վստահություն քվեարկության քաղաքական արդյունավետության նկատմամբ<ref>{{Cite journal |last=Powell |first=G. Bingham |title=American Voter Turnout in Comparative Perspective |journal=The American Political Science Review |volume=1986 |page=19}}</ref>։

Ժողովրդագրությունը նույնպես ազդեցություն ունի։ Տարեց մարդիկ հակված են ավելի շատ քվեարկել, քան երիտասարդները, ուստի հասարակությունները, որտեղ միջին տարիքը որոշ չափով ավելի բարձր է, օրինակ՝ Եվրոպան, ունեն ավելի բարձր մասնակցություն, քան փոքր-ինչ ավելի երիտասարդ երկրները, ինչպիսիք են Միացյալ Նահանգները։ Այն ժողովուրդները, որոնք ավելի շարժունակ են, և նրանք, ովքեր ունեն ամուսնությունների ցածր մակարդակ, հակված են ավելի ցածր մասնակցության։ Այն երկրներում, որոնք խիստ բազմամշակութային և բազմալեզու են, կարող է դժվար լինել ազգային նախընտրական քարոզարշավներին ներգրավել բնակչության բոլոր հատվածներին։

Ընտրությունների բնույթը նույնպես տարբեր է ազգերի միջև։ Միացյալ Նահանգներում բացասական կամպանիաները (Negative campaigning) և տարբեր տեսակ հարձակումներն ավելի տարածված են, քան այլուր, ինչը պոտենցիալ կերպով ճնշում է մասնակցությունը։ Քվեարկության դուրս գալու ջանքերի և զանգվածային շուկայավարման վրա դրված ուշադրությունը կարող է կարևոր ազդեցություն ունենալ մասնակցության վրա։

Կուսակցական լինելը կարևոր խթան է մասնակցության համար, քանի որ կուսակցականն ավելի հավանական է, որ կքվեարկի։ Ընտրողների մասնակցությունն ավելի բարձր է այն երկրներում, որտեղ քաղաքական հավատարմությունը սերտորեն կապված է դասակարգային, էթնիկական, լեզվական կամ կրոնական հավատարմությունների հետ<ref>Powell "Thirty Democracies." p. 14</ref>։ Այն երկրները, որտեղ զարգացել են [[Բազմակուսակցական համակարգ|բազմակուսակցական]] համակարգերը, նույնպես հակված են ավելի մեծ մասնակցության։ Այն երկրները, որոնց կուսակցությունը հատուկ ուղղված է [[բանվոր դասակարգ]]ին, հակված է ավելի բարձր մասնակցություն ունենալ այդ խավի շրջանում, քան այն երկրներում, որտեղ ընտրողները ունեն միայն հովանոցային կուսակցությունները (Big tent), որոնք փորձում են ընտրության տանել բոլոր ընտրողներին<ref>Powell. p. 13</ref>։

2010 թվականի Շվեդիայի ազգային նախընտրական արշավի ընթացքում անցկացված չորս ալիքների ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս (1) տարիքային խմբերի միջև լրատվամիջոցների օգտագործման հստակ տարբերություններ և (2) որ և՛ քաղաքական սոցիալական լրատվամիջոցների օգտագործումը, և՛ ավանդական լրատվամիջոցներում քաղաքական նորությունների հանդեպ ուշադրությունը ժամանակի ընթացքում մեծացնում են քաղաքական ներգրավվածությունը<ref>{{Cite journal |last=Kristoffer Holt |last2=Adam Shehata |last3=Jesper Strömbäck |last4=Elisabet Ljungberg |date=2013 թ․ փետրվարի 1 |title=Age and the effects of news media attention and social media use on political interest and participation: Do social media function as leveller? |journal=European Journal of Communication |volume=28 |issue=1 |pages=19–34 |doi=10.1177/0267323112465369}}</ref>։ Կարևոր է նշել, որ սոցիալական մեդիան ոչ միշտ է արդյունավետ օգտագործվում և երբեմն կարող է բացասական ազդեցություն ունենալ ընտրությունների արդյունքների վրա։

[[Բարաք Օբամա]]ն իր օգտին օգտագործեց Facebook-ը նախագահական ընտրություններում իր առաջին առաջադրման ժամանակ և լրջորեն սկսեց սոցիալական մեդիայի օգտագործումը քաղաքական արշավներում։ Սոցիալական մեդիայի օգտագործումը և, հավանաբար, սոցիալական մեդիայի բացասական ազդեցությունը նկատվեց 2020 թվականի ԱՄՆ վերջին ընտրությունների քարոզարշավների վրա<ref>{{Cite web |title=Social Media and Political Participation |url=https://scholar.colorado.edu/concern/undergraduate_honors_theses/kp78gg91j}}</ref>։

=== ԱՄՆ ===
ԱՄՆ-ում ընտրողների մասնակցության անկում է նկատվում, ինչն արդյունք է այսպես կոչված նոր մեդիայի արդյունքում քարոզարշավի ռազմավարության փոփոխության։ Նախքան հեռուստատեսության ներդրումը կուսակցության գրեթե ողջ ռեսուրսներն ուղղվում էին տեղական ինտենսիվ քարոզչությանը և [[Դուրս եկեք քվեարկությունից|քվեարկության]]նախաձեռնություններին։ Ժամանակակից դարաշրջանում այս ռեսուրսները վերահղվել են թանկարժեք մեդիա արշավներին, որոնց պոտենցիալ ընտրողը պասիվ մասնակից է<ref>Steven J. Rosenstone and John Mark Hansen. "Solving the Puzzle of Participation in Electoral Politics." p. 73</ref>։ Մաժամանակ, բացասական քարոզարշավը ամենուր տարածված է դարձել Միացյալ Նահանգներում և այլուր և ցույց է տվել, որ ազդում է ընտրողների մասնակցության վրա<ref>{{Cite journal |last=Krupnikov |first=Yanna |year=2011 |title=When Does Negativity Demobilize? Tracing the Conditional Effect of Negative Campaigning on Voter Turnout |journal=American Journal of Political Science |volume=55 |issue=4 |pages=797–813 |doi=10.1111/j.1540-5907.2011.00522.x}}</ref>։ Հարձակողական գովազդները և զրպարտչական արշավները ընտրողների վրա բացասական տպավորություն են թողնում ամբողջ քաղաքական գործընթացի մասին։ Սրա ապացույցները տարբեր են. ընտրությունները, որոնցում ներգրավված են խիստ ոչ պոպուլյար գործող նախագահներ, հիմնականում ունեն բարձր մասնակցություն. Որոշ ուսումնասիրություններ ցույց են տվել, որ զրպարտությունը և անձի վրա հարձակումները նվազեցնում են մասնակցությունը, բայց որ կուսակցության վրա էական հարձակումները կարող են ավելացնել այն<ref>Niemi and Weisberg p. 30.</ref>։ Դրան հակազդելու համար ներկայացվել են այնպիսի հաղորդումներ, ինչպիսիք են [[MTV|MTV-]] ի « Rock the Vote » և « Vote or Die » (''քվեարկիր կամ մեռիր'') նախաձեռնությունները՝ 18-ից 25 տարեկանների մասնակցությունը մեծացնելու նպատակով։ Մի շարք կառավարություններ և ընտրական հանձնաժողովներ նույնպես ջանքեր են գործադրել մասնակցությունը խթանելու համար։ Օրինակ, Կանադայում զանգվածային լրատվամիջոցներով քարոզարշավ են սկսել ընտրություններից առաջ քվեարկությունը խրախուսելու համար, ինչպես նաև Թայվանում և Միացյալ Թագավորությունում։

Ժողովրդավարությունների միջև կառուցվածքային տարբերությունները, ներառյալ համակարգի բարդությունը և քվեարկության հեշտությունը, ավելի հաճախ օգտագործվում են ազգերի միջև մասնակցության տարբերությունները բացատրելու համար, հատկապես Միացյալ Նահանգների ընտրողները տառապում են ֆեդերալիզմի և իշխանությունների տարանջատման բարդ լաբիրինթոսից, որը համեմատաբար եզակի է ժողովրդավարական երկրների միջև<ref name="Samuel Popkin 2001. P. 9702"/>։

Բրենանի արդարադատության կենտրոնը հայտնել է, որ 2016 թվականին տասնչորս նահանգ ընդունել է քվեարկության մասին սահմանափակող օրենքներ<ref>Regan, Michael D. "Why Is Voter Turnout so Low in the U.S.?" PBS. PBS, 6 Nov. 2016. Web. 13 Dec. 2016. https://www.pbs.org/newshour/politics/voter-turnout-united-states.</ref>։ Այս օրենքների օրինակներն են՝ լուսանկարով անձը հաստատող նույնականացնող մանդատները, վաղաժամկետ քվեարկողների համար կարճ ժամանակները և ընտրողների գրանցման սահմանափակումները։ Բարբուրը և Վռինգը նույնպես կարծում են, որ պատճառներից մեկը սահմանափակող քվեարկության օրենքներն են, բայց նրանք օրենքների այս համակարգն անվանում են ընտրազանգվածը կարգավորող<ref name="Barbour, Christine 2016">Barbour, Christine, and Gerald C. Wright. KEEPING THE REPUBLIC: Power and Citizenship in American Politics. Place of Publication Not Identified: CQ, 2016. Print.</ref>։

Սահմանադրությունը պետություններին իրավունք է տալիս որոշումներ կայացնել սահմանափակող քվեարկության մասին օրենքների վերաբերյալ։ 2008 թվականին Գերագույն դատարանը վճռորոշ որոշում կայացրեց Ինդիանայի ընտրողների անձը նույնականացնող փաստաթղթերի վերաբերյալ՝ ասելով, որ այն չի խախտում սահմանադրությունը։ Այդ ժամանակից ի վեր նահանգների գրեթե կեսն ընդունել է սահմանափակող քվեարկության օրենքներ։ Այս օրենքները նպաստում են Բարբուրի և Վռինգի գաղափարին ''ռացիոնալ չքվեարկողի'' մասին։ Սա մեկն է, ով չի քվեարկում, քանի որ նրանց չքվեարկելու օգուտը գերազանցում է քվեարկության արժեքը<ref name="Barbour, Christine 2016" />։ Այս օրենքներն ավելացնում են քվեարկության «կշիռը» կամ պատճառներ են, որոնք ավելի են դժվարացնում քվեարկությունը։

Google-ը լայնորեն ուսումնասիրել է ԱՄՆ-ում ընտրողների ցածր մասնակցության պատճառները և պնդում է, որ ընտրողների մասնակցության նվազման հիմնական պատճառներից մեկը այսպես կոչված «հետաքրքրված կողքից դիտողն» է<ref name=":0">{{Cite journal |last=Krontiris |first=Kate |last2=Webb |first2=John |last3=Chapman |first3=Chris |date=2015 թ․ հունվարի 1 |title=Understanding America's Interested Bystander: A Complicated Relationship with Civic Duty |url=http://research.google.com/pubs/pub44180.html |archive-url=https://web.archive.org/web/20161221164901/https://research.google.com/pubs/pub44180.html |archive-date=2016 թ․ դեկտեմբերի 21}}</ref>։ Google-ի ուսումնասիրության համաձայն՝ չափահաս ամերիկացիների 48,9%-ը կարող է դասակարգվել որպես «հետաքրքրված դիտորդներ», քանի որ նրանք քաղաքականապես տեղեկացված են, բայց զուսպ են իրենց քաղաքացիական և քաղաքական դաշտում ներգրավելուց։ Այս կատեգորիան չի սահմանափակվում որևէ սոցիալ-տնտեսական կամ ժողովրդագրական խմբերով։ Google-ը ենթադրում է, որ այս կատեգորիայի անհատները տառապում են [[քաղաքական ապատիա]]յով, քանի որ նրանք հետաքրքրված են քաղաքական կյանքով, բայց կարծում են, որ նրանց անհատական ազդեցությունը աննշան կլինի<ref>{{Cite news |title=Understanding America's "Interested Bystander:" A Complicated Relationship with Civic Duty |url=https://politics.googleblog.com/2015/06/understanding-americas-interested.html |url-status=live |archive-url=https://web.archive.org/web/20161220154129/https://politics.googleblog.com/2015/06/understanding-americas-interested.html |archive-date=2016 թ․ դեկտեմբերի 20 |access-date=2016 թ․ նոյեմբերի 5 |work=Politics & Elections Blog |language=en-US}}</ref>։ Այս անհատները հաճախ մասնակցում են տեղական մակարդակով քաղաքական, բայց խուսափում են համապետական ընտրություններից։

== Այլ գործոններ ==
Արդյունքը որոշող մեկ ձայնի հավանականությունը ցածր է։ Որոշ ուսումնասիրություններ ցույց են տալիս, որ մեկ ձայնը քվեարկության այնպիսի համակարգում, ինչպիսին է Միացյալ Նահանգների ''Ընտրական կոլեգիան''{{ref+|Ընտրում է ԱՄՆ նախագահին և փոխնախագահին համընդհանուր ընտրությամբ։|Ն}}, ավելի քիչ հնարավորություն ունի արդյունքի վրա ազդելու<ref>Satoshi Kanazawa. "A Possible Solution to the Paradox of Voter Turnout." ''The Journal of Politics.'' p. 974</ref>։ Այլ ուսումնասիրություններ պնդում են, որ Ընտրական կոլեգիան իրականում մեծացնում է ձայների թիվը<ref>Gelman, Katz, and Teurlinckx. [http://www.stat.columbia.edu/~gelman/research/published/STS027.pdf "The Mathematics and Statistics of Voting Power."] {{webarchive|url=https://web.archive.org/web/20120415042734/http://www.stat.columbia.edu/~gelman/research/published/STS027.pdf |date=2012-04-15 }} 'Statistical Science' 2002, vol 17, no 4</ref>։ [[Խաղերի տեսություն|Խաղերի տեսության]] կիրառմամբ ուսումնասիրությունները, որոնք հաշվի են առնում ընտրողների փոխազդեցության կարողությունը, նաև պարզել են, որ ցանկացած խոշոր ընտրության համար ակնկալվող մասնակցությունը պետք է լինի զրո<ref name="Kanazawa2">Kanazawa p. 975</ref>։

Հիմնական բանաձևը` պարզելու համար, թե ինչ-որ մեկը կքվեարկի, թե ոչ, հիմնվելով կասկածելի ենթադրության վրա, որ մարդիկ գործում են լիովին ռացիոնալ, հետևյալն է<ref>The basic idea behind this formula was developed by [[Anthony Downs]] in ''An Economic Theory of Democracy.'' published in 1957. The formula itself was developed by [[William H. Riker]] and [[Peter Ordeshook]] and published in {{Cite journal |last1=Riker |first1=William H. |last2=Ordeshook |first2=Peter C. |year=1968 |title=A Theory of the Calculus of Voting |url=https://archive.org/details/sim_american-political-science-review_1968-03_62_1/page/25 |journal=American Political Science Review |volume=62 |pages=25–42 |doi=10.1017/s000305540011562x}}</ref>.

: <math>PB + D > C,</math><br>որտեղ

* ''P-ն'' այն [[հավանականություն]]ն է, որ անհատի ձայնը կազդի ընտրությունների արդյունքի վրա
* ''B-ն'' հավանական օգուտն է, որը կստացվեր, եթե ընտրվեր այդ անձի նախընտրած [[Կուսակցություն|քաղաքական կուսակցությունը]] կամ թեկնածուն
* ''D-ն'' ի սկզբանե նշանակում էր ժողովրդավարություն կամ քաղաքացիական պարտք, բայց այսօր ներկայացնում է ցանկացած սոցիալական կամ անձնական բավարարում, որը անհատը ստանում է քվեարկությունից
* ''C-ն'' քվեարկության համար անհրաժեշտ ժամանակի, ջանքի և ֆինանսական ծախսերն են։

Քանի որ ''P-ն'' ընտրությունների մեծ մասում գործնականում զրոյական է, ''PB-ն'' նույնպես կարող է զրոյի մոտ լինել, և ''D-ն'', հետևաբար, մարդկանց քվեարկությանը դրդելու ամենակարևոր տարրն է։ Որպեսզի անձը քվեարկի, այս գործոնները պետք է գերազանցեն ''C:''  Փորձարարական քաղաքագիտությունը պարզել է, որ նույնիսկ այն դեպքում, երբ ''P-ն'' ամենայն հավանականությամբ զրոյից մեծ է, այս տերմինը չի ազդում ընտրողների մասնակցության վրա։

Էնոսը և Ֆաուլերը (2014թ.) իրականացրել են դաշտային փորձ, որն օգտագործում է խոշոր քաղաքական պաշտոնի հետ կապված ընտրությունների հազվագյուտ հնարավորությունը։ Քաղաքացիներին տեղեկացնում են, որ արտահերթ ընտրությունները մոտ են (նկատի ունի P-ի բարձր արժեք) ընտրողների մասնակցության վրա քիչ մոբիլիզացնող ազդեցություն է ունեցել<ref>{{Cite journal |last=Enos |first=Ryan D. |last2=Fowler |first2=Anthony |date=2014 թ․ մարտի 11 |title=Pivotality and Turnout: Evidence from a Field Experiment in the Aftermath of a Tied Election |url=http://people.hmdc.harvard.edu/~renos/papers/EnosFowlerPivotal/EnosFowlerPivotal.pdf |journal=Political Science Research and Methods |pages=1–11 |archive-url=https://web.archive.org/web/20140729153507/http://people.hmdc.harvard.edu/~renos/papers/EnosFowlerPivotal/EnosFowlerPivotal.pdf |archive-date=2014 թ․ հուլիսի 29 |access-date=2014 թ․ հուլիսի 26}}</ref>։

Ռիկերը և Օրդեշուկը զարգացրեցին ''D-ի'' ժամանակակից ընկալումը։ Նրանք թվարկեցին բավարարվածության հինգ հիմնական ձևեր, որոնք մարդիկ ստանում են քվեարկությանից։

# քվեարկելու սոցիալական պարտականության պահպանում
# իր քաղաքական համակարգին հավատարմության հաստատում
# կուսակցական նախապատվության հաստատում (նաև հայտնի է որպես էքսպրեսիվ քվեարկություն, կամ թեկնածուին աջակցելու համար նրա օգտին քվեարկություն, ոչ թե որևէ արդյունքի համար) 
# քաղաքական համակարգի համար սեփական կարևորության հաստատում
# նրանց համար, ովքեր քաղաքականությունը հետաքրքիր և զվարճալի են համարում, ուսումնասիրում և որոշում կայացնում<ref>Riker and Ordeshook, 1968</ref>։

Այլ քաղաքագետներ այդ ժամանակվանից ավելացրել են այլ դրդապատճառներ` կասկածի տակ դնելով Ռայքերի և Օրդեշուկի որոշ ենթադրություններ։ Այս բոլոր կոնցեպցիաներն, ըստ էության անճիշտ են, ինչը դժվարացնում է ճշգրիտ բացահայտել, թե ինչու են մարդիկ որոշում քվեարկել։

Վերջերս մի քանի գիտնականներ դիտարկել են այն հնարավորությունը, որ ''B-ն'' ներառում է ոչ միայն անձնական շահագրգռվածություն արդյունքի նկատմամբ, այլև մտահոգություն հասարակության մյուսների (կամ գոնե սիրելի խմբի կամ կուսակցության այլ անդամների) բարօրության համար<ref>{{Cite journal |last=Jankowski |first=Richard |year=2002 |title=Buying a Lottery Ticket to Help the Poor: Altruism, Civic Duty, and Self-Interest in the Decision to Vote |url=https://archive.org/details/sim_rationality-and-society_2002-02_14_1/page/55 |journal=Rationality and Society |volume=14 |issue=1 |pages=55–77 |doi=10.1177/1043463102014001003}}</ref><ref>[[Aaron Edlin|Edlin, Aaron]], [[Andrew Gelman]], and Noah Kaplan. 2007. "Voting as a Rational Choice: Why and How People Vote to Improve the Well-Being of Others." Rationality and Society.</ref>։ Մասնավորապես, փորձերը, որոնցում առարկայական [[Այլասիրություն|ալտրուիզմը]] չափվել է [[դիկտատոր խաղ]]ի{{ref+|Բռնապետ խաղը փորձ է՝ բացահայտելու ոչ էգոիստական նախապատվությունները, որոնք հաճախ օգտագործվում են [[վարքագծային տնտեսագիտություն|վարքագծային տնտեսագիտության]], [[սոցիալական հոգեբանություն|հոգեբանության]] և այլ ոլորտներում։ Փորձին մասնակցում են երկու խաղացողներ, որոնցից մեկին՝ «բռնապետին», տրվում է որոշակի գումար, որը նա իր հայեցողությամբ բաժանում է իր և երկրորդ մասնակցի՝ «զոհի» միջև։ Վերջինս պասիվ դեր ունի և ընդունում է «բռնապետի» հատկացրած գումարը<ref>{{Cite journal |date=2010 թ․ հոկտեմբեր |title=Paradigmatic experiments: The Dictator Game |url=http://www-ceel.economia.unitn.it/papers/papero08_07.pdf |journal=The Journal of Socio-Economics |volume=39 |issue=5 |pages=578–584 |doi=10.1016/j.socec.2009.05.007 |author1-first=Francesco |author1-last=Guala |author2-first=Luigi |author2-last=Mittone}}</ref>։|Ն}} միջոցով, ցույց են տվել, մասնակցությունը կանխատեսելու հիմնական գործոնը ուրիշների բարեկեցության համար մտահոգությունը<ref>James H. Fowler "Altruism and Turnout," ''Journal of Politics'' 68 (3): 674–683 (August 2006)</ref> և քաղաքական մասնակցությունն է<ref>James H. Fowler, Kam CD "Beyond the Self: Altruism, Social Identity, and Political Participation," ''Journal of Politics'' 69 (3): 811–825 (August 2007)</ref><ref>Loewen, PJ "Antipathy, Affinity, and Political Participation," ''Canadian Journal of Political Science'' (Forthcoming 2010)</ref>։ Ընդ որում, այս շարժառիթը տարբերվում է ''D -ի'' մոտիվացիայից, քանի որ ընտրողները պետք է մտածեն, որ ուրիշները շահում են ընտրությունների ''արդյունքից'', այլ ոչ թե ինքնին իրենց քվեարկելու ''գործողությունից:''

=== Սովորույթ ===
Ընտրողների մասնակցության տարբերությունները կարծես թե պահպանվում են ժամանակի ընթացքում. Իրականում, անհատական մասնակցության ամենաուժեղ կանխատեսումն այն է, թե արդյոք մեկը նախորդ ընտրություններում քվեարկել է, թե ոչ<ref>[[James H. Fowler|Fowler, James H.]] "Habitual Voting and Behavioral Turnout," ''Journal of Politics'' 68 (2): 335–344 (May 2006)</ref>։ Արդյունքում, շատ գիտնականներ մասնակցությունը համարում են սովորական վարք, որը կարելի է սովորել կամ չսովորել, հատկապես երիտասարդ չափահասների շրջանում<ref>{{Cite journal |last=Plutzer |first=E |year=2002 |title=Becoming a Habitual Voter: Inertia, Resources, and Growth in Young Adulthood |journal=American Political Science Review |volume=96 |issue=1 |pages=41–56 |doi=10.1017/s0003055402004227}}</ref>։

=== Մանկության ազդեցություններ ===
Հետազոտությունները պարզել են, որ երեխաների սոցիալական հմտությունների բարելավումը<ref>{{Cite news |last1=Hui |first1=Mary |last2=Hui |first2=Mary |date=2017 թ․ օգոստոսի 17 |title=A political scientist has discovered a surprising way to increase voter turnout. It starts in childhood. |url=https://www.washingtonpost.com/news/inspired-life/wp/2017/08/17/a-political-scientist-has-discovered-a-surprising-way-to-increase-voter-turnout-it-starts-in-childhood/ |url-status=live |archive-url=https://web.archive.org/web/20170817133529/https://www.washingtonpost.com/news/inspired-life/wp/2017/08/17/a-political-scientist-has-discovered-a-surprising-way-to-increase-voter-turnout-it-starts-in-childhood/ |archive-date=2017 թ․ օգոստոսի 17 |access-date=2017 թ․ օգոստոսի 17 |newspaper=The Washington Post |language=en-US |issn=0190-8286}}</ref><ref>{{Cite journal |last=Holbein |first=John B. |date=2017 թ․ օգոստոս |title=Childhood Skill Development and Adult Political Participation |journal=American Political Science Review |volume=111 |issue=3 |pages=572–583 |doi=10.1017/S0003055417000119 |issn=0003-0554}}</ref> և նրանց ընդգրկելը բարձրորակ [[Նախնական կրթություն|վաղ մանկության]] կրթական ծրագրերում<ref>{{Cite journal |last=Holbein |first=John B. |last2=Bradshaw |first2=Catherine P. |last3=Munis |first3=B. Kal |last4=Rabinowitz |first4=Jill |last5=Ialongo |first5=Nicholas S. |date=2021 |title=Promoting Voter Turnout: an Unanticipated Impact of Early-Childhood Preventive Interventions |url=https://doi.org/10.1007/s11121-021-01275-y |journal=Prevention Science |language=en |volume=23 |issue=2 |pages=192–203 |doi=10.1007/s11121-021-01275-y |issn=1573-6695 |pmid=34279777}}</ref> մեծացնում է նրանց մասնակցությունը մեծահասակ դառնալիս։

=== Ժողովրդագրություն ===
Սոցիալ-տնտեսական գործոնները զգալիորեն կապված են այն բանի հետ, թե արդյոք անհատների մոտ ձևավորվում է քվեարկելու սովորություն։ Ընտրողների մասնակցության վրա ազդող ամենակարևոր սոցիալ-տնտեսական գործոնը [[կրթություն]]ն է։ Որքան ավելի կրթված է մարդը, այնքան ավելի հավանական է, որ նա քվեարկի, նույնիսկ վերահսկելով կրթական մակարդակի հետ սերտորեն կապված այլ գործոններ, ինչպիսիք են [[եկամուտ]]ը և [[Դասակարգային կառուցվածք|դասը]]։ Եկամուտը որոշակի ազդեցություն ունի ինքնին. ավելի հարուստ մարդիկ ավելի հավանական է, որ քվեարկեն՝ անկախ նրանց կրթական մակարդակից։ Որոշ բանավեճեր կան [[Ազգություն|էթնիկ պատկանելության]], [[ռասա]]յիև [[Գենդեր|սեռի]] ազդեցության շուրջ։ Նախկինում այս գործոնները, անկասկած, ազդել են բազմաթիվ ազգերի մասնակցության վրա, սակայն մեր օրերում քաղաքագետների միջև համաձայնությունն այն է, որ այդ գործոնները քիչ ազդեցություն ունեն արևմտյան ժողովրդավարական երկրներում, երբ հաշվի են առնվում կրթության և եկամուտների տարբերությունները<ref name="Sigelman2">{{Cite journal |last=Sigelman |first=L. |last2=Roeder |first2=P. W. |last3=Jewell |first3=M. E. |last4=Baer |first4=M. A. |year=1985 |title=Voting and nonvoting: A multi-election perspective |url=https://archive.org/details/sim_american-journal-of-political-science_1985-11_29_4/page/749 |journal=American Journal of Political Science |volume=29 |issue=4 |pages=749–765 |doi=10.2307/2111179 |jstor=2111179}}</ref>։ 2018 թվականի ուսումնասիրությամբ պարզվել է, որ թեև կրթությունը միջինում չի ավելացրել մասնակցությունը, այն բարձրացրել է ցածր սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակ ունեցող տնային տնտեսությունների ընտրազանգվածի մասնակցությունը<ref>{{Cite journal |last=Persson |first=Mikael |last2=Oskarsson |first2=Sven |last3=Lindgren |first3=Karl-Oskar |date=2018 |title=Enhancing Electoral Equality: Can Education Compensate for Family Background Differences in Voting Participation? |journal=American Political Science Review |language=en |volume=113 |pages=108–122 |doi=10.1017/S0003055418000746 |issn=1537-5943}}</ref>։ Նաև,պետական հատվածի աշխատակիցներն ունեն ընտրողների ավելի բարձր մասնակցություն, քան մասնավոր հատվածի աշխատակիցները<ref>{{Cite journal |last=Geys |first=Benny |last2=Sørensen |first2=Rune J. |date=2021 |title=Public Sector Employment and Voter Turnout |journal=American Political Science Review |language=en |volume=116 |pages=367–373 |doi=10.1017/S000305542100099X |issn=0003-0554}}</ref>։

Այնուամենայնիվ, քանի որ տարբեր էթնիկ խմբեր սովորաբար ունեն տարբեր կրթական մակարդակ և եկամուտ, շատ հասարակություններում նման խմբերի միջև կան կարևոր տարբերություններ մասնակցության հարցում։ Ժողովրդագրական այլ գործոններ ունեն կարևոր ազդեցություն. երիտասարդները շատ ավելի քիչ հավանական են քվեարկելու, քան տարեցները։ Զբաղմունքը քիչ ազդեցություն ունի մասնակցության վրա, բացառությամբ շատ երկրներում պետական աշխատողների շրջանում քվեարկության ավելի բարձր ցուցանիշների<ref name="Sigelman2"/>։

Կարող են լինել նաև ընտրողների մասնակցության տարածաշրջանային տարբերություններ։ Խնդիրներից մեկը, որը ծագում է մայրցամաքային երկրներում, ինչպիսիք են Ավստրալիան, [[Կանադա]]ն, Միացյալ Նահանգները և [[Ռուսաստան]]ը, [[ժամային գոտի]]ների խնդիրն է։ Կանադան արգելել է ընտրությունների արդյունքների հեռարձակումը ցանկացած տարածաշրջանում, որտեղ ընտրատեղամասերը դեռ չեն փակվել. այս արգելքը հաստատվել է Կանադայի Գերագույն դատարանի կողմից։

=== Տարբերություններ ընտրությունների միջև ===
Երկրների ներսում կարող են լինել անհատական ընտրությունների մասնակցության կարևոր տարբերություններ<ref>{{Cite journal |last=Eisinga |first=R. |last2=Franses |first2=Ph.-H. |author-link2=Philip Hans Franses |last3=Van Dijk |first3=D. |year=1998 |title=Timing of vote decision in first and second order Dutch elections 1978–1995. Evidence from artificial neural networks |journal=Political Analysis |volume=7 |issue=1 |pages=117–142 |doi=10.1093/pan/7.1.117}}</ref>։  Ընտրությունները, որտեղ ազգային [[Գործադիր իշխանություն|գործադիր իշխանության]] վերահսկողությունը վտանգված չէ, հիմնականում ունենում են շատ ավելի ցածր մասնակցություն, հաճախ ընդհանուր ընտրությունների կեսից ավելին<ref>"Who Votes: City Election Timing and Voter Composition" Zoltan L. Hajnal, Vladimir Kogan, and G. Agustin Markarian. 19 August 2021. https://www.cambridge.org/core/journals/american-political-science-review/article/abs/who-votes-city-election-timing-and-voter-composition/39CE6B9F0E906228F695248C874C0C36. ''Cambridge University Press.''</ref>։ ''Արտասահմանյան տեղական ինքնակառավարման մարմինների և նահանգային ընտրությունները'' և պատահական թափուր տեղերը լրացնելու լրացուցիչ ընտրությունները սովորաբար ունենում են ավելի ցածր մասնակցություն, ինչպես նաև վերազգային [[Եվրոպական միություն|Եվրոպական միության]] խորհրդարանի ընտրությունները, որը անջատված է ԵՄ կառավարության գործադիր ճյուղից։

Միացյալ Նահանգներում ''Կոնգրեսի միջանկյալ ընտրությունները'' շատ ավելի ցածր մասնակցություն են ունենում, քան Կոնգրեսի ընտրությունները, որոնք անցկացվում են նախագահական ընտրությունների հետ միաժամանակ<ref>Lijphart. p. 12</ref>։ ''Ընտրությունների երկրորդ փուլը'' նույնպես հակված է ներգրավել ավելի ցածր մասնակցության։

==== Մրցավազքի մրցունակություն ====
Տեսականորեն, այն գործոններից մեկը, որն ամենայն հավանականությամբ կբարձրացնի մասնակցությունը, սերտ մրցավազքն է։ Ընտրողները ռացիոնալ կերպով գնահատում են ընտրություններին մասնակցելու ծախսերն ու օգուտները<ref>{{Cite journal |last=Downs |first=Anthony |date=1957 |title=An Economic Theory of Political Action in a Democracy |url=https://www.jstor.org/stable/1827369 |journal=Journal of Political Economy |volume=65 |issue=2 |pages=135–150 |doi=10.1086/257897 |issn=0022-3808 |jstor=1827369}}</ref>։ Օգուտները գերազանցում են ծախսերը, եթե սպասվում է ընտրությունների կոնկրետ արդյունք, և ընտրողները կարծում են, որ իրենց քվեաթերթիկը կարող է որոշիչ լինել արդյունքի համար։ Բացի այդ, այդ ընտրություններում կուսակցությունները մեծացնում են իրենց մոբիլիզացիոն ջանքերը։ Թեև այս քվեարկության տրամաբանությունը կիրառվում է բոլոր ընտրությունների համար, ազդեցությունն ավելի ցայտուն է ժողովրդավարական երկրներում և մեծամասնական ընտրական համակարգերում<ref>{{Cite journal |last=Eichhorn |first=Kristin |last2=Linhart |first2=Eric |date=2021 թ․ օգոստոսի 1 |title=Estimating the Effect of Competitiveness on Turnout across Regime Types |url=https://doi.org/10.1177/0032321720914645 |journal=Political Studies |language=en |volume=69 |issue=3 |pages=602–622 |doi=10.1177/0032321720914645 |issn=0032-3217}}</ref>։

Օրինակ՝ [[ԱՄՆ նախագահական ընտրություններ 2004|2004 թվականի ԱՄՆ նախագահական ընտրությունները]]։ Ունենալով ինտենսիվ բևեռացված ընտրազանգված և բոլոր հարցումները, որոնք ցույց են տալիս [[ԱՄՆ նախագահ|նախագահ]] [[Ջորջ Ու. Բուշ|Ջորջ Բուշի]] և [[ԱՄՆ դեմոկրատական կուսակցություն|դեմոկրատ]] մրցակից [[Ջոն Քերի|Ջոն Ֆ. Քերիի]] կոնկրետ ավարտը, ընտրություններին մասնակցությունը մոտ 60% էր, ինչը հանգեցրեց երկու թեկնածուների համար ռեկորդային թվով համաժողովրդական ձայների (մոտ. 62 միլիոն Բուշի և 59 միլիոն Քերիի համար)։ Այնուամենայնիվ, այս մրցավազքը ցույց է տալիս նաև այն ազդեցությունը, որ վիճելի սոցիալական խնդիրները կարող են ազդել ընտրողների մասնակցության վրա։

Օրինակ, ընտրողների մասնակցության մակարդակը 1860 թվականին, երբ ընտրություններում հաղթեց [[Ստրկություն|ստրկության]] դեմ թեկնածու [[Աբրահամ Լինքոլն]]ը, ռեկորդային երկրորդն էր (81,2 տոկոս, երկրորդը միայն 1876-ին, 81,8 տոկոսով)։ Այնուամենայնիվ, կան փաստարկներ, որոնք հաստատում են այն, որ ընտրությունների կանխատեսելի արդյունքները &#x2014;որտեղ մեկ ձայնը չի նկատվում, որ ի վիճակի է փոփոխություն մտցնելու &#x2014; հանգեցրել են ավելի ցածր մասնակցության, ինչպես, օրինակ, Բիլ Քլինթոնի վերընտրությունը 1996 թվականին (որը ցույց տվեց ընտրողների ամենացածր մասնակցությունը Միացյալ Նահանգներում 1924 թվականից ի վեր), 2001 թվականի Միացյալ Թագավորության համընդհանուր ընտրությունները և 2005 թվականին Իսպանիայի Եվրոպական Սահմանադրության հանրաքվեն։ Այս բոլոր ընտրությունները որոշիչ արդյունքներ տվեցին ցածր մասնակցության պայմաններում։

2020 թվականի NBER թերթը, որն ուսումնասիրում էր շվեյցարական հանրաքվեների ապացույցները, պարզել է, որ ընտրողների տեղեկացվածությունը, որ ընտրությունները մոտ են լինելու, մեծացնում է մասնակցությունը<ref name="Closeness">{{Cite journal |last=Bursztyn |first=Leonardo |last2=Cantoni |first2=Davide |last3=Funk |first3=Patricia |last4=Yuchtman |first4=Noam |date=2017 թ․ հունիս |title=Identifying the Effect of Election Closeness on Voter Turnout: Evidence from Swiss Referenda |journal=NBER Working Paper No. 23490 |doi=10.3386/w23490}}</ref>։  Վերահսկելով կանտոնի և քվեարկության ֆիքսված էֆեկտները, ուսումնասիրությունը պարզեց, որ « [[Շվեյցարիայի վարչական բաժանում|կանտոնային]] թերթերում փակ տեղամասերի ավելի մեծ լուսաբանումը զգալիորեն մեծացնում է ընտրողների մասնակցությունը»<ref name="Closeness" />։

=== Անազատության մեջ գտնվողներ ===
2017 թվականին ''Journal of Politics ամսագրում'' կատարված մի ուսումնասիրություն ցույց է տվել, որ ԱՄՆ-ում բանտարկությունը էական ազդեցություն չի ունեցել ընտրություններին մասնակցության վրա. նախկին հանցագործները բանտում գտնվելուց հետո չեն պակասել քվեարկելու հավանականությունը<ref>{{Cite journal |last=Gerber |first=Alan S. |last2=Huber |first2=Gregory A. |last3=Meredith |first3=Marc |last4=Biggers |first4=Daniel R. |last5=Hendry |first5=David J. |date=2017 թ․ հուլիսի 19 |title=Does Incarceration Reduce Voting? Evidence about the Political Consequences of Spending Time in Prison |url=http://eprints.lse.ac.uk/85015/1/Hendry_Incarceration%20reduce%20voting_2018.pdf |journal=The Journal of Politics |volume=79 |issue=4 |pages=1130–1146 |doi=10.1086/692670 |issn=0022-3816}}</ref>։ Նաև Միացյալ Նահանգներում բանտարկությունը, պայմանական ազատազրկումը և քրեական հանցագործությունը զրկում են 5-6 միլիոն ընտրելու իրավունք ունեցող ամերիկացիներին ձայնի իրավունքից։ Բարեփոխումներով աստիճանաբար ավելի շատ նահանգներ թույլ են տալիս քվեարկել հանցավոր անցյալ ունեցող մարդկանց, մինչդեռ գրեթե ոչ մեկը թույլ չի տալիս ազատազրկվածներին քվեարկել։

=== Մասնակցության ծախսեր ===
2017-ին ''Electoral Studies-ի'' ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ շվեյցարական կանտոններում, որոնց ծախսերը նվազել են փոստով քվեարկության շնորհիվ, «ընտրողների մասնակցության վիճակագրորեն նշանակալի աճ՝ 1,8 տոկոս» է գրանցվել<ref>{{Cite journal |last=Schelker |first=Mark |last2=Schneiter |first2=Marco |date=2017 թ․ հոկտեմբեր |title=The elasticity of voter turnout: Investing 85 cents per voter to increase voter turnout by 4 percent |url=https://www.cesifo-group.de/DocDL/cesifo1_wp5617.pdf |journal=Electoral Studies |volume=49 |pages=65–74 |doi=10.1016/j.electstud.2017.07.005 |access-date=2023-09-16 |archive-date=2020-09-28 |archive-url=https://web.archive.org/web/20200928224248/https://www.cesifo-group.de/DocDL/cesifo1_wp5617.pdf |url-status=dead }}</ref>։ 2016 թվականին ''American Journal of Political Science'' ամսագրում կատարված ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ նախնական գրանցումը, որը թույլ է տալիս երիտասարդ քաղաքացիներին գրանցվել նախքան քվեարկելու իրավունք ունենալը, մասնակցությունը մեծացրել է 2-ից 8 տոկոսով<ref>{{Cite journal |last=Holbein |first=John B. |last2=Hillygus |first2=D. Sunshine |date=2016 թ․ ապրիլի 1 |title=Making Young Voters: The Impact of Preregistration on Youth Turnout |journal=American Journal of Political Science |language=en |volume=60 |issue=2 |pages=364–382 |doi=10.1111/ajps.12177 |issn=1540-5907}}</ref>։

2019 թվականին ''Social Science Quarterly-'' ում կատարված ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ Վաշինգտոն նահանգում քվեարկության միջոցով փոստով համակարգի ներդրումը նույնպես հանգեցրել է մասնակցության աճի<ref>{{Cite journal |last=Henrickson |first=Kevin E. |last2=Johnson |first2=Erica H. |year=2019 |title=Increasing Voter Participation by Altering the Costs and Stakes of Voting |journal=Social Science Quarterly |language=en |volume=100 |issue=3 |pages=869–884 |doi=10.1111/ssqu.12583 |issn=1540-6237}}</ref>։ ''Social Science Quarterly-'' ում 2019 թվականի մեկ այլ ուսումնասիրություն ցույց է տվել, որ առցանց ընտրողների գրանցումը մեծացրել է ընտրողների մասնակցությունը, մասնավորապես երիտասարդ ընտրողների<ref>{{Cite journal |last=Yu |first=Jinhai |year=2019 |title=Does State Online Voter Registration Increase Voter Turnout?* |journal=Social Science Quarterly |language=en |volume=100 |issue=3 |pages=620–634 |doi=10.1111/ssqu.12598 |issn=1540-6237}}</ref>։

2020 թվականին ''«Քաղաքական վարքագծի»'' ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ փոտով ուղարկված մեկ բացիկը՝ ուղղված չգրանցված ընտրելու իրավունք ունեցողներին, գրանցման մակարդակը բարձրացրել է, իսկ մասնակցությունը՝ 0,9 տոկոսով, ինչը մեծապես ազդում է երիտասարդ, առաջին անգամ ընտրողների վրա<ref>{{Cite journal |last=Bryant |first=Lisa A. |last2=Hanmer |first2=Michael J. |last3=Safarpour |first3=Alauna C. |last4=McDonald |first4=Jared |date=2020 թ․ հունիսի 19 |title=The Power of the State: How Postcards from the State Increased Registration and Turnout in Pennsylvania |journal=Political Behavior |language=en |volume=44 |issue=2 |pages=535–549 |doi=10.1007/s11109-020-09625-2 |issn=1573-6687}}</ref>։

Քվեատուփերի առկայությունը մեծացնում է մասնակցությունը<ref>{{Cite journal |last=McGuire |first=William |last2=O'Brien |first2=Benjamin Gonzalez |last3=Baird |first3=Katherine |last4=Corbett |first4=Benjamin |last5=Collingwood |first5=Loren |date=2020 |title=Does Distance Matter? Evaluating the Impact of Drop Boxes on Voter Turnout |journal=Social Science Quarterly |language=en |volume=101 |issue=5 |pages=1789–1809 |doi=10.1111/ssqu.12853 |issn=1540-6237}}</ref>։

2018 թվականին ''British Journal of Political Science'' ամսագրում կատարված ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ Կանադայի Օնտարիոյի տեղական ընտրություններում ինտերնետային քվեարկությունը միայն համեստ ազդեցություն է ունեցել ընտրողների մասնակցության վրա՝ ավելացնելով մասնակցությունը 3,5 տոկոսով։ Հետազոտության հեղինակներն ասում են, որ արդյունքները «ենթադրում են, որ ինտերնետ քվեարկությունը դժվար թե լուծի մասնակցության ցածր ճգնաժամը, և ենթադրում է, որ ծախսերի փաստարկները լիովին չեն հաշվի առնում վերջին մասնակցության անկումը»<ref>{{Cite journal |last=Goodman |first=Nicole |last2=Stokes |first2=Leah C. |author-link2=Leah Stokes |date=2018 |title=Reducing the Cost of Voting: An Evaluation of Internet Voting's Effect on Turnout |journal=British Journal of Political Science |language=en |volume=50 |issue=3 |pages=1155–1167 |doi=10.1017/S0007123417000849 |issn=0007-1234}}</ref>։

=== Քվեարկության վերաբերյալ խորհրդատվություն ===
2017 թվականի փորձարարական ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ 18-ից 30 տարեկան գրանցված ընտրողներին ուղարկելով ընտրողների ուղեցույց, որը պարունակում է կարևոր տեղեկություններ գալիք ընտրություններում թեկնածուների մասին (թեկնածուների հավանության ցուցակը և թեկնածուների քաղաքականության դիրքերը նախընտրական քարոզարշավում հինգ հարցերի վերաբերյալ) մեծացրել է մասնակցությունը 0,9 միավորով<ref>{{Cite journal |last=Miller |first=Peter |last2=Reynolds |first2=Rebecca |last3=Singer |first3=Matthew |date=2017 թ․ հոկտեմբերի 1 |title=Mobilizing the young vote: Direct mail voter guides in the 2015 Chicago mayoral election* |journal=Research & Politics |language=en |volume=4 |issue=4 |pages=2053168017738410 |doi=10.1177/2053168017738410 |issn=2053-1680}}</ref>։ ''Քվեարկության վերաբերյալ խորհրդատվության դիմումներն'' ընտրողների մասնակցությունը մեծացնում է, ինչպես նաև որոշ չափով նպաստում քվեարկության վերաբերյալ գիտելիքները բարձրացնելուն<ref>{{Cite journal |last=Munzert |first=Simon |last2=Ramirez-Ruiz |first2=Sebastian |year=2021 |title=Meta-Analysis of the Effects of Voting Advice Applications |url=https://doi.org/10.1080/10584609.2020.1843572 |journal=Political Communication |volume=38 |issue=6 |pages=691–706 |doi=10.1080/10584609.2020.1843572}}</ref>։

==== Ընտրողների խոստումներ ====
2018 թվականի ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ «Երիտասարդները, ովքեր խոստանում են քվեարկել, ավելի հավանական է, որ մասնակցեն։ Ընդհանուր առմամբ, քվեարկելու խոստումն ավելացրել է ընտրողների մասնակցությունը 3,7 կետով բոլոր սուբյեկտների շրջանում և 5,6 միավորով այն մարդկանց համար, ովքեր նախկինում երբեք չեն քվեարկել»<ref>{{Cite journal |last=Costa |first=Mia |last2=Schaffner |first2=Brian F. |last3=Prevost |first3=Alicia |date=2018 թ․ մայիսի 29 |title=Walking the walk? Experiments on the effect of pledging to vote on youth turnout |journal=PLOS ONE |language=en |volume=13 |issue=5 |pages=e0197066 |bibcode=2018PLoSO..1397066C |doi=10.1371/journal.pone.0197066 |issn=1932-6203 |pmc=5973556 |pmid=29813075}}</ref>։

=== Եղանակ և ժամանակ ===
Արդյոք վատ եղանակը ազդում է ընտրողների թվի վրա։ Գոյություն ունի հետազոտություն, որը ցույց է տալիս, որ [[Մթնոլորտային տեղումներ|տեղումները]] կարող են նվազեցնել մասնակցությունը, թեև այդ էֆեկտը սովորաբար բավականին փոքր է, քանի որ ուսումնասիրությունների մեծ մասը գտնում է, որ տեղումների յուրաքանչյուր միլիմետրը նվազեցնում է մասնակցությունը 0,015-ից մինչև 0,1 տոկոսային կետով<ref name="Kanazawa2">Kanazawa p. 975</ref><ref>{{Cite journal |last=Gomez |first=Brad T. |last2=Hansford |first2=Thomas G. |last3=Krause |first3=George A. |date=2007 թ․ օգոստոսի 1 |title=The Republicans Should Pray for Rain: Weather, Turnout, and Voting in U.S. Presidential Elections |url=https://archive.org/details/sim_journal-of-politics_2007-08_69_3/page/649 |journal=Journal of Politics |language=en |volume=69 |issue=3 |pages=649–663 |doi=10.1111/j.1468-2508.2007.00565.x |issn=1468-2508}}</ref><ref>{{Cite journal |last=Gatrell |first=Jay D. |last2=Bierly |first2=Gregory D. |date=2013 թ․ հուլիսի 3 |title=Weather and Voter Turnout: Kentucky Primary and General Elections, 1990-2000 |journal=Southeastern Geographer |volume=42 |issue=1 |pages=114–134 |doi=10.1353/sgo.2002.0007 |issn=1549-6929}}</ref><ref name=":2">{{Cite journal |last=Artés |first=Joaquín |date=2014 թ․ հունիսի 1 |title=The rain in Spain: Turnout and partisan voting in Spanish elections |journal=European Journal of Political Economy |volume=34 |pages=126–141 |doi=10.1016/j.ejpoleco.2014.01.005}}</ref><ref>{{Cite journal |last=Eisinga |first=R. |last2=Te Grotenhuis |first2=M. |last3=Pelzer |first3=B. |year=2012 |title=Weather conditions and voter turnout in Dutch national parliament elections, 1971–2010 |journal=International Journal of Biometeorology |volume=56 |issue=4 |pages=783–786 |bibcode=2012IJBm...56..783E |doi=10.1007/s00484-011-0477-7 |pmc=3382632 |pmid=21792567}}</ref><ref>{{Cite journal |last=Eisinga |first=R. |last2=Te Grotenhuis |first2=M. |last3=Pelzer |first3=B. |year=2012 |title=Weather conditions and political party vote share in Dutch national parliament elections, 1971–2010 |journal=International Journal of Biometeorology |volume=56 |issue=6 |pages=1161–1165 |bibcode=2012IJBm...56.1161E |doi=10.1007/s00484-011-0504-8 |pmc=3469786 |pmid=22065127}}</ref><ref name=":1">{{Cite journal |last=Horiuchi |first=Yusaku |last2=Kang |first2=Woo Chang |date=2017 թ․ դեկտեմբերի 5 |title=Why Should the Republicans Pray for Rain? Electoral Consequences of Rainfall Revisited |journal=American Politics Research |language=en |volume=46 |issue=5 |pages=869–889 |doi=10.1177/1532673x17745631}}</ref><ref name=":3">{{Cite journal |last=Stockemer |first=Daniel |last2=Wigginton |first2=Michael |date=2018 թ․ հունիսի 1 |title=Fair weather voters: do Canadians stay at home when the weather is bad? |url=http://osf.io/nbw8h/ |journal=International Journal of Biometeorology |language=en |volume=62 |issue=6 |pages=1027–1037 |bibcode=2018IJBm...62.1027S |doi=10.1007/s00484-018-1506-6 |issn=1432-1254 |pmid=29392415}}</ref>։ Առնվազն երկու ուսումնասիրություն, սակայն, ապացույցներ չեն գտել, որ եղանակային խանգարումները նվազեցնում են մասնակցությունը<ref>{{Cite journal |last=Lasala-Blanco |first=Narayani |last2=Shapiro |first2=Robert Y. |last3=Rivera-Burgos |first3=Viviana |date=2017 թ․ փետրվար |title=Turnout and weather disruptions: Survey evidence from the 2012 presidential elections in the aftermath of Hurricane Sandy |journal=Electoral Studies |volume=45 |pages=141–152 |doi=10.1016/j.electstud.2016.11.004}}</ref><ref>{{Cite journal |last=Persson |first=Mikael |last2=Sundell |first2=Anders |last3=Öhrvall |first3=Richard |date=2014 թ․ մարտի 1 |title=Does Election Day weather affect voter turnout? Evidence from Swedish elections |journal=Electoral Studies |volume=33 |pages=335–342 |doi=10.1016/j.electstud.2013.07.021 |issn=0261-3794}}</ref>։ 2011 թվականի ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ «եթե անձրևը միջինում նվազեցնում է մասնակցությունը, դա չի անում մրցակցային ընտրություններում»<ref>{{Cite journal |last=Fraga |first=Bernard |date=2011 թ․ հունիսի 30 |title=Voting Costs and Voter Turnout in Competitive Elections |journal=Quarterly Journal of Political Science |language=en |volume=5 |issue=4 |pages=339–356 |doi=10.1561/100.00010093 |issn=1554-0626}}</ref>։

Որոշ հետազոտություններ ուսումնասիրել են նաև ջերմաստիճանի ազդեցությունը մասնակցության վրա, ոմանք հայտնաբերել են, որ ջերմաստիճանի բարձրացումը որոշ չափով ավելացնում է մասնակցությունը<ref name=":3" /><ref>{{Cite journal |last=Eisinga |first=Rob |last2=Te Grotenhuis |first2=Manfred |last3=Pelzer |first3=Ben |date=2012 թ․ հուլիսի 1 |title=Weather conditions and voter turnout in Dutch national parliament elections, 1971–2010 |journal=International Journal of Biometeorology |language=en |volume=56 |issue=4 |pages=783–786 |bibcode=2012IJBm...56..783E |doi=10.1007/s00484-011-0477-7 |issn=1432-1254 |pmc=3382632 |pmid=21792567}}</ref><ref>{{Cite journal |last=Ben Lakhdar |first=Christian |last2=Dubois |first2=Eric |date=2006 թ․ օգոստոսի 1 |title=Climate and Electoral Turnout in France |journal=French Politics |language=en |volume=4 |issue=2 |pages=137–157 |doi=10.1057/palgrave.fp.8200100 |issn=1476-3427}}</ref>։ Որոշ այլ ուսումնասիրություններ, սակայն, պարզել են, որ ջերմաստիճանը էական ազդեցություն չունի մասնակցության վրա<ref>{{Cite journal |last=Artés |first=Joaquín |date=2014 թ․ հունիսի 1 |title=The rain in Spain: Turnout and partisan voting in Spanish elections |journal=European Journal of Political Economy |volume=34 |pages=126–141 |doi=10.1016/j.ejpoleco.2014.01.005 |issn=0176-2680}}</ref><ref name=":42">G. Bingham Powell "Voter Turnout in Thirty Democracies." in ''Electoral Participation.''</ref>։

Ընտրողների մասնակցության այս եղանակային տատանումները կարող են նաև կուսակցական մասնակցության վրա ազդեցություն ունենալ. 2017 թվականին ''[[Ամերիկյան քաղաքական հետազոտություն|American Politics Research]]'' ամսագրում կատարված ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ [[Եղանակի կանխատեսում|տեղումները]] մեծացրել են հանրապետականների ձայների մասնաբաժինը, քանի որ ավելի քիչ դեմոկրատ ընտրողներ են մասնակցել ընտրությանը, քան հանրապետականներ<ref name=":1" />։ [[Նիդերլանդներ|Նիդեռլանդներում]]<ref>{{Cite journal |last=Eisinga |first=Rob |last2=Te Grotenhuis |first2=Manfred |last3=Pelzer |first3=Ben |date=2012 թ․ հուլիսի 1 |title=Weather conditions and voter turnout in Dutch national parliament elections, 1971–2010 |journal=International Journal of Biometeorology |language=en |volume=56 |issue=4 |pages=783–786 |bibcode=2012IJBm...56..783E |doi=10.1007/s00484-011-0477-7 |issn=1432-1254 |pmc=3382632 |pmid=21792567}}</ref> և [[Գերմանիա]]յում<ref>{{Cite journal |last=Arnold |first=Felix |last2=Freier |first2=Ronny |date=2016 թ․ մարտի 1 |title=Only conservatives are voting in the rain: Evidence from German local and state elections |journal=Electoral Studies |volume=41 |pages=216–221 |doi=10.1016/j.electstud.2015.11.005 |issn=0261-3794}}</ref> կատարված ուսումնասիրությունները նաև ցույց են տվել, որ եղանակի հետ կապված մասնակցությունը նվազում է, որից շահում են աջերը, մինչդեռ [[Իսպանիա|իսպանական]] ուսումնասիրությունը<ref name=":2" /> գտել է հակառակ հարաբերություն։

Տարվա եղանակը և շաբաթվա օրը (չնայած շատ երկրներ իրենց բոլոր ընտրություններն անցկացնում են նույն աշխատանքային օրը) նույնպես կարող են ազդել մասնակցության վրա։ Հանգստյան և ամառային ընտրությունների ժամանակ բնակչության մեծ մասը հանգստանում է կամ հետաքրքրված չէ քաղաքականությամբ, և ավելի ցածր մասնակցություն է ունենում։ Երբ երկրները սահմանում են ընտրությունների ֆիքսված ժամկետներ, դրանք սովորաբար լինում են շաբաթվա կեսերին գարնանը կամ աշնանը՝ առավելագույն մասնակցության համար։ Ընտրությունից ընտրություն մասնակցության տատանումները սովորաբար աննշան են։ Չափազանց հազվադեպ են այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են մրցունակությունը, եղանակային պայմանները և տարվա եղանակը, որ առաջացնեն մասնակցության ավելացում կամ նվազում ավելի քան հինգ տոկոսով, ինչը շատ ավելի փոքր է, քան հասարակության խմբերի միջև և շատ ավելի փոքր է, քան երկրների միջև մասնակցության տարբերությունը<ref name=":42"/>։

=== Ընտանիքի սոցիալականացում ===
2018 թվականին ''American Political Science Review-'' ում անցկացված ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ վերջերս ընտրական իրավունք ստացած ընտրողների ծնողները «2,8 տոկոսով ավելի շատ են քվեարկում»<ref>{{Cite journal |last=Dahlgaard |first=Jens Olav |date=2018 |title=Trickle-Up Political Socialization: The Causal Effect on Turnout of Parenting a Newly Enfranchised Voter |url=https://research-api.cbs.dk/ws/files/57382180/jens_olav_dahlgaard_trickle_up_political_socialization_acceptedversion.pdf |journal=American Political Science Review |language=en |volume=112 |issue=3 |pages=698–705 |doi=10.1017/S0003055418000059 |issn=0003-0554}}</ref>։ 2018 թվականին ''«Քաղաքական վարքագիծ»'' ամսագրում կատարված ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ տնային տնտեսությունների մեծացումը մեծացնում է ընտանիքի անդամի ընտրությանը մասնակցելու հակվածությունը<ref>{{Cite journal |last=Bhatti |first=Yosef |last2=Fieldhouse |first2=Edward |last3=Hansen |first3=Kasper M. |date=2018 թ․ հուլիսի 27 |title=It's a Group Thing: How Voters go to the Polls Together |journal=Political Behavior |language=en |volume=42 |pages=1–34 |doi=10.1007/s11109-018-9484-2 |issn=0190-9320}}</ref>։

2018 թվականի PlosOne ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ «կուսակցականը, ով ամուսնացած է համակուսակցականի հետ, ավելի հավանական է, որ քվեարկի։ Այս երևույթը հատկապես ընդգծված է կուսակցականների համար փակ փրայմերիզներում, ընտրություններ, որոնց մասնակցելու իրավունք չունեն գրանցված անկուսակցական ամուսինները»<ref>{{Cite journal |last=Hersh |first=Eitan |last2=Ghitza |first2=Yair |date=2018 թ․ հոկտեմբերի 10 |title=Mixed partisan households and electoral participation in the United States |journal=PLOS ONE |language=en |volume=13 |issue=10 |pages=e0203997 |bibcode=2018PLoSO..1303997H |doi=10.1371/journal.pone.0203997 |issn=1932-6203 |pmc=6179382 |pmid=30303974}}</ref>։

=== Քվեարկության գաղտնիություն ===
Համաձայն 2018 թվականի ուսումնասիրության՝ Միացյալ Նահանգներում քվեարկության դուրս եկած խմբերը, որոնք ընդգծում են քվեարկության գաղտնիությունը քվեարկության մասին հիշեցումների հետ մեկտեղ, ավելացնում են մասնակցությունը մոտ 1 տոկոսով վերջերս գրանցված չընտրողների շրջանում<ref>{{Cite journal |last=Gerber |first=Alan S. |last2=Huber |first2=Gregory A. |last3=Fang |first3=Albert H. |last4=Gooch |first4=Andrew |date=2018 |title=Nongovernmental Campaign Communication Providing Ballot Secrecy Assurances Increases Turnout: Results From Two Large-Scale Experiments* |journal=Political Science Research and Methods |language=en |volume=6 |issue=3 |pages=613–624 |doi=10.1017/psrm.2017.16 |issn=2049-8470}}</ref>։

=== Չքվեարկելու պատճառներ ===
Կան փիլիսոփայական, բարոյական և գործնական պատճառներ, որոնք որոշ մարդիկ նշում են ընտրական քաղաքականության մեջ չքվեարկելու համար<ref>{{Cite web |title=Hayden, Grant M. "Abstention: the unexpected power of withholding your vote." Conn. L. Rev. 43 (2010): 585. |url=https://scholarlycommons.law.hofstra.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1561&context=faculty_scholarship}}</ref>, որպես կանոն, քվեարկության խոչընդոտների պատճառով, թեև ձեռնպահ մնալու որոշ գործնական պատճառներ ավելի շատ կապված են հազվադեպ, դժվար կանխատեսելի իրավիճակների հետ, որոնք ավելի շուտ պայմանավորված են քվեարկության քաղաքականության թերություններով, որոնք չեն կարողանում արդյունավետ կերպով գրավել ընտրողների նախապատվությունները։

== Նշումներ ==
{{ծանցանկ|group="Ն"}}

== Ծանոթագրություններ ==
{{ծանտուփ}}

== Հղումներ ==
{{refbegin|30em}}
* [https://www.cambridge.org/core/journals/british-journal-of-political-science/article/abs/electoral-engineering-and-crossnational-turnout-differences-what-role-for-compulsory-voting/569B07241F16A86E3A69999E050A75D2 Franklin, Mark N. "Electoral Engineering and Cross National Turnout Differences." ''British Journal of Political Science.'' 1999].
*Kanazawa, Satoshi. "A Possible Solution to the Paradox of Voter Turnout." ''The Journal of Politics.''
*Lijphart, Arend. "Unequal Participation: Democracy's Unresolved Dilemma." ''American Political Science Review.'' vol. 91 (March 1997): 1–14. p.&nbsp;12
*[https://www.jstor.org/stable/3117725 McDonald, Michael and Samuel Popkin. "The Myth of the Vanishing Voter." ''American Political Science Review.'' 2001.]
*Niemi, Richard G. and Herbert F. Weisberg. eds. ''Controversies in Voting Behavior.'' Washington, D.C: CQ Press, 2001.
*Norris, Pippa. ''Elections and Voting Behaviour: New Challenges, New Perspectives.'' Aldershot: Ashgate, Dartmouth, 1998.
*Rose, Richard, ed. ''Electoral Participation: A Comparative Analysis.'' Beverly Hills: Sage Publications, 1980.
*Wolfinger, Raymond E. and Steven J. Rosenstone. 1980. ''Who Votes?'' New Haven, CT: Yale University Press.
*Wolfinger, R., Glass, D., Squire, P. (1990). Predictors of electoral turnout:an international comparison. Policy Studies Review, 9(3), p551–574, 24p
*{{Cite journal |last1=Highton |first1=B. |year=1997 |title=Easy registration and voter turnout |url=https://archive.org/details/sim_journal-of-politics_1997-05_59_2/page/565 |journal=The Journal of Politics |volume=59 |issue=2 |pages=565–575 |doi=10.1017/s0022381600053585 |s2cid=154699757}}
{{refend}}

== Գրականություն ==
{{refbegin|30em}}
*{{Cite news |author=Charles Q. Choi |date=2007 թ․ նոյեմբեր |title=The Genetics of Politics |work=[[Scientific American]] |publisher=Scientific American, Inc. |pages=18, 21 |type=Print |quote=...the desire to vote or abstain from politics might largely be hardwired into our biology}} <!-- sciam.com down at the time of the edit that introduced this item -->
*{{Cite web |author=Philip Lampi |date=2008 թ․ մայիսի 29 |title=A New Nation Votes: American Elections Returns 1787–1825 |url=http://elections.lib.tufts.edu/aas_portal/index.xq |url-status=dead |archive-url=https://web.archive.org/web/20110202214223/http://elections.lib.tufts.edu/aas_portal/index.xq |archive-date=2011 թ․ փետրվարի 2 |access-date=2008 թ․ հունիսի 24 |work=Digital Collections and Archives |publisher=[[Թաֆթս համալսարան|Tufts University]] |quote=A New Nation Votes is a searchable collection of election returns from the earliest years of American democracy.}}
*{{Cite web |date=2007 թ․ հունվարի 19 |title=The Power Report |url=http://makeitanissue.org.uk/devlog/2007/01/the_power_commission_was_estab.php |url-status=dead |archive-url=https://web.archive.org/web/20071208214324/http://makeitanissue.org.uk/devlog/2007/01/the_power_commission_was_estab.php |archive-date=2007 թ․ դեկտեմբերի 8 |access-date=2008 թ․ հունիսի 24 |work=makeitanissue.org.uk |publisher=The Power Inquiry |quote=The Power Commission was established to discover what is happening to our democracy. It sought to establish why people were disengaging from formal democratic politics in Britain and how these trends could be reversed.}}
*{{Cite web |title=Voter Turnout |url=http://www.electionguide.org/voter-turnout.php |url-status=dead |archive-url=https://web.archive.org/web/20080607092218/http://www.electionguide.org/voter-turnout.php |archive-date=2008 թ․ հունիսի 7 |access-date=2008 թ․ հունիսի 24 |work=ElectionGuide |publisher=International Foundation for Electoral Systems |quote=...ElectionGuide is the most comprehensive and timely source of verified election information and results available online.}}
*{{Cite web |title=Voter Turnout |url=http://www.fairvote.org/?page=262 |url-status=dead |archive-url=https://web.archive.org/web/20210310031041/http://www.fairvote.org/?page=262 |archive-date=2021 թ․ մարտի 10 |access-date=2008 թ․ հունիսի 24 |work=FairVote |publisher=Voting and Democracy Research Center |quote=Voter Turnout is a fundamental quality of fair elections and is generally considered to be a necessary factor for a healthy democracy.}}
*{{Cite web |date=2008 թ․ հունիսի 16 |title=Voter Turnout |url=http://www.idea.int/vt |url-status=dead |archive-url=https://web.archive.org/web/20081210044527/http://www.idea.int/vt/ |archive-date=2008 թ․ դեկտեմբերի 10 |access-date=2008 թ․ հունիսի 23 |work=International IDEA website |publisher=International Institute for Democracy and Electoral Assistance |quote=The International IDEA Voter Turnout Website contains the most comprehensive global collection of political participation statistics available.}}
*{{Cite web |author=Michael McDonald |date=2008 թ․ ապրիլի 1 |title=Voter Turnout |url=http://elections.gmu.edu/voter_turnout.htm |url-status=dead |archive-url=https://web.archive.org/web/20080514115243/http://elections.gmu.edu/voter_turnout.htm |archive-date=2008 թ․ մայիսի 14 |access-date=2008 թ․ հունիսի 24 |work=United States Elections Project |quote=Statistics on voter turnout presented here show that the much-lamented decline in voter participation is an artifact of the way in which it is measured.}}
*{{Cite web |author=Rhonda Parkinson |date=2007 թ․ մարտի 1 |title=Voter Turnout in Canada |url=http://www.mapleleafweb.com/features/voter-turnout-canada |url-status=dead |archive-url=https://web.archive.org/web/20080614163250/http://www.mapleleafweb.com/features/voter-turnout-canada |archive-date=2008 թ․ հունիսի 14 |access-date=2008 թ․ հունիսի 23 |work=Maple Leaf Web |quote=Since the 1980s, voter turnout in federal elections has fallen sharply.}}
{{refend}}

{{Արտաքին հղումներ}}

{{DEFAULTSORT:Մասնակցություն, ընտրողների}}
[[Կատեգորիա:Ընտրական իրավունք]]
[[Կատեգորիա:Ընտրություններ]]
[[Կատեգորիա:Քաղաքագիտություն]]