Հարրոդ-Դոմարի մոդել

testwiki-ից
23:31, 15 մարտի 2022 տարբերակ, imported>InternetArchiveBot
(տարբ) ←Նախորդ տարբերակ | Ընթացիկ տարբերակ (տարբ) | Հաջորդ տարբերակ→ (տարբ)
Jump to navigation Jump to search

Հարրոդ-Դոմարի մոդել, տնտեսական աճի քեյնսյան մոդել։ Այն օգտագործվում է տնտեսության զարգացման մեջ, որպեսզի բացահայտվի տնտեսական աճի տեմպերը խնայողության ու կապիտալի արտադրողականության տեսանկյունից։ Մոդելը իրարից անկախ մշակել են Ռոյ Հարրոդը 1939[1] և Եվսեյ Դոմարը 1946 թվականներին[2], սակայն նմանատիպ մոդել մշակել էր Գուստավ Կասսելը[3], դեռևս 1924 թվականին։ Հարրոդ-Դոմարի մոդելը նախորդի էկզոգեն աճի մոդելն է[4]։

Նեոդասական տնտեսագետները պնդում էին Հարրոդ-Դոմարի մոդելի թերությունները[5], հիմնականում լուծման անկայունությունը, սակայն 1950-ական թվականներին սկսվեց ակադեմիական երկխոսություն, որի միջոցով էլ ստեղծվեց Սոլոուի-Սվանի մոդելը[6][7]։

Մաթեմատիկական ֆորմալիզմ

Ենթադրենք Y-ը արտադրանքն(թողարկում) է, ինչը եկամուտ է բերում, K-ն կապիտալն է, S-ը խնայողությունն է, s-ը խնայողությունների գործակիցն է, I- ներդրումներն են։ δ կապիտալի ամորտիզացիայի գործակիցն է. Ըստ Հարրոդ-Դոմարի մոդելի կարելի է կատարել հետևյալ ենթադրությունները․

 Y=f(K) 1։ Արտադրանքը կապիտալի շուկայի ֆունկցիա
 dYdK=cdYdK=YK 2։ Կապիտալի հաստատուն սահմանային արտադրողականության դեպքում կապիտալի միջին արտադրողականությունը կամ կապիտալահատույցը նույնպես հաստատուն է
 f(0)=0 3։ Կապիտալը անհրաժեշտ է արտադրանքի համար
 sY=S=I 4։ Խնայողությունների գործակցի և արտադրանքի արտադրյալը հավասար է խնայողություններին, որն էլ հավասար է ներդրումներին
 Δ K=Iδ K 5։ Կապիտալը փոփոխությունը հավասար է հիմնական կապիտալի ամորտիզացիայի ներդրումների պակասին

Արտադրանքի տնտեսական աճի շեղումը․

c=dYdK=Y(t+1)Y(t)K(t)+sY(t)δ K(t)K(t)c=Y(t+1)Y(t)sY(t)δ dKdYY(t)c(sY(t)δ dKdYY(t))=Y(t+1)Y(t)cY(t)(sδ dKdY)=Y(t+1)Y(t)cscδ dKdY=Y(t+1)Y(t)Y(t)sdYdKδ dYdKdKdY=Y(t+1)Y(t)Y(t)scδ =ΔYY

4-րդ և 5-րդ ենթադրությունների հիման վրա կարող ենք որոշել կապիտալի աճի տեմպը

 K˙=IKδ =sYKδ 
 Y˙=scδ 

Ծանոթագրություններ

Կաղապար:Ծանցանկ

Գրականություն