Անշարժ կետ

testwiki-ից
01:30, 21 հունվարի 2024 տարբերակ, imported>ԱշբոտՏՆՂ
(տարբ) ←Նախորդ տարբերակ | Ընթացիկ տարբերակ (տարբ) | Հաջորդ տարբերակ→ (տարբ)
Jump to navigation Jump to search
Երեք անշարժ կետերով արտացոլում

Անշարժ կետ, մաթեմատիկայում ֆունկցիայի տիրույթի տարր, որտեղ ֆունկցիայի արժեքը հավասար է այդ կետին, այլ կերպ ասած՝ f(x)=x հավասարման լուծումը։ Օրինակ եթե f(x)=x23x+3իրական թվերի վրա սահմանված ֆունկցիա է, ապա f-ի անշարժ կետերն են x=1 և x=3, քանի որ f(1)=1 և f(3)=3։

Սա նշանակում է, որ f(f(...f(x)...))=fn(x)=x կամայական x անշարժ կետի համար, ինչը կարևոր դիտարկում է ֆունկցիան ռեկուրսիվ հաշվելու համար։ Անշարժ կետերի բազմությունը երբեմն կոչում են անշարժ բազմություն։

Ամեն ֆունկցիաները չէ, որ ունեն անշարժ կետեր, օրինակ, f(x)=x+1 ֆունկցիան անշարժ կետեր չունի, քանի որ x=x+1։ արտահայտությունը կամայական իրական թվի համար սխալ է։ Գրաֆիկորեն xf ֆունկցիայի անշարժ կետ է, եթե (x,f(x)) կետը գտնվում է y=x ուղղի վրա, այլ կերպ ասած՝ f ֆունկցիայի գրաֆիկը հատվում է y=x ուղղի հետ։

Այն կետերը, որը վերադառնում են ինքին իրեն որոշակի թվով լուծումներից հետո f(f(f(x)))=x, կոչվում են պարբերական, մասնավորապես, անշարժ կետերը 1 պարբերությամբ կետեր են։ Պրոյեկտիվ երկրաչափությունում պրոեկտիվության անշարժ կետը կոչվում է կրկնակի կետ[1][2]։

Ձգող անշարժ կետեր

xn+1=cos(xn) սկզբնակոտը x1=1Դոտի թիվը համարվում է սահման։

f արտապատկերման x=f(x) անշարժ կետը ձգող է, եթե f-ի նախնական կիրառումը y -ի նկատմամբ x-ին բավականին մոտ կետի վրա, կձգտի x-ի։

f(f(f(y)))nx,n.

Ընդ որում պահանջվում է, որ ամեն ինտերեցիայի արդյունքում ստացվող կետը X կետի շրջակա որոշակի տարացքից դուրս չընկն, որպեսզի X կետը լինի ասիմտոտապես հաստատուն։

Մասնաորապես, որպեսզի կետը լինի ձգող՝ բավարար պայման է հանդիսանում |f(x)|<1։

Նյուտոնի մեթոդ

Ձգող անշարժ կետի գաղափարի առաջին օգտագործումը հանդիսանում է Նյուտոնի մեթոդը, որի դեպքում հավասարման լուծումը հանդիսանում է ձգող անշարժ կետ, այդ իսկ պատճառով կարելի է այն գտնել, որպես շատ արագ մոտարկվող թվերի սահման, որոնք ստացվում են մեթոդի կրկնակի կիրառմամբ։

Այդ մեթոդի կիրառման ամենահայտնի օրինակ է հանդիսանում a0 թվի քառակուսի արմատի հաշվումը, որպես արտապատկերման ինտերացիայի սահման․

f(x)=x+ax2.

Ծանոթագրություններ

Կաղապար:Ծանցանկ

Գրականություն

  • Колмогоров А. Н., Фомин С. В. Элементы теории функций и функционального анализа. - М.: Наука, 1976. — Гл. 2, п. 4.
  • Красносельский М. А., Забрейко П. П. Геометрические методы нелинейного анализа. - М.: Наука, 1975. — Гл. 5.
  • Agarwal R. P., Meehan M., O'Regan D. Fixed Point Theory and Applications. - Cambridge University Press, 2001. - ISBN 0-521-80250-4.
  • Borisovich Yu. G., Gel'man B. D., Myshkis A. D., Obukhovskii V. V. Multivalued mappings // Journal of Soviet Mathematics, 1984. - Vol. 24, Issue 6, pp 719–791.
  • Fitzpatrick P. M., Petryshyn W. V. Fixed point theorems for multivalued noncompact acyclic mappings // Pacific Journal of Mathematics, 54:2, 1974.

Կաղապար:Արտաքին հղումներ

  1. Կաղապար:Cite book
  2. G. B. Halsted (1906) Synthetic Projective Geometry, page 27