Հիպերմիջուկ

Հիպերմիջուկ (< հիպեր... և միջուկ), հիպերֆրագմենտ, անկայուն ատոմային միջուկ, որ նուկլոններից բացի պարունակում է նաև հիպերոններ։ Հայտնաբերել են (1952) լեհ ֆիզիկոսներ Մ. Դանիշը և Ե. Պնևսկին։ Բոլոր հայտնի հիպերմիջուկներն ունեն մեկ կամ, հազվադեպ, երկու ${\mathrm{\Lambda }}^o$-հիպերոն։ Հիպերմիջուկ նշանակվում է համապատասխան քիմական տարրի սիմվոլով, որի ներքևի ձախ կողմում գրվում է հիպերոնի նշանը, օրինակ, ${}_{\mathrm{\Lambda }}H{e}^5$ (պարունակում է $1{\mathrm{\Lambda }}^o$), ${}_{\mathrm{\Lambda }}{}_{\mathrm{\Lambda }}B{e}^{10}$ (պարունակում է $2{\mathrm{\Lambda }}^o$) և այլն։ Հիպերմիջուկներն առաջանում են բարձր էներգիայի մասնիկների և միջուկների փոխազդեցության ժամանակ։ Հիպերմիջուկի կյանքի տևողությունը որոշվում է ${\mathrm{\Lambda }}^o$-hիպերոնի կյանքի տևողությամբ ($\sim 10^{-10}$ վրկ)։ Կաղապար:Ֆիզիկա-անավարտ Կաղապար:ՀՍՀ