Մուրհակի հաշվառում
Մուրհակի հաշվառում, մուրհակատիրոջ կողմից մուրհակի փոխանցումը բանկին` պարտատոմսի գումարը մինչև սահմանված ժամկետը ստանալու համար[1]։ Մուրհակի հաշվառման համար բանկը գանձում է միջնորդավճար` մուրհակի գումարի տոկոսի տեսքով։ Այդ տոկոսը կոչվում է զեղչի տոկոսադրույք կամ զեղչի տոկոս կամ դիսկոնտ[2]։ Այլ կերպ ասած` պարտատոմսի հաշվառումը բանկի կողմից պարտատոմսի գնումն է դրա գումարից ցածր գնով, դիսկոնտով։
Զեղչի դրույքաչափը կախված է պարտատոմսի որակից ու մարման ժամկետից և որոշվում է մուրհակատիրոջ և բանկի միջև կնքված պայմանագրում։ Զեղչի տոկոսադրույքի չափի վրա ազդում է բանկի կողմից տրամադրվող վարկերի տոկոսադրույքի չափը։
Մուրհակների համար, որոնցում նշվում է պարտքի ֆիքսված գումարը` առանց տոկոսների հաշվեգրման, զեղչի արժեքը որոշվում է հետևյալ բանաձևով[2].
որտեղ`
- -ն դիսկոնտի գումարն է,
- -ն պարտատոմսի գումարն է,
- -ն պարտատոմսի մարման ամսաթվին նախորդող օրերի քանակն է,
- -ը` բանկի զեղչի տոկոսադրույքը։
Բանկերը հաշվի են առնում հեղինակավոր ընկերությունների պարտավորություններ պարունակող պարտատոմսերը, որոնց վճարունակությունը կասկած չի հարուցում (այսպես կոչված` առաջին կարգի օրինագծեր)։ Եթե պարտատոմսը երաշխավորված է խոշոր բանկի կողմից, ապա այն հաշվառվում է ավելի ցածր տոկոսադրույքով, քան առևտրային կամ արդյունաբերական ընկերությունների պարտատոմսերը, որոնք չունեն բանկային երաշխիք (բանկային ավալ)։ Փոքր և ֆինանսապես թույլ ընկերությունների պարտավորություններով մուրհակները բանկերի կողմից չեն ընդունվում հաշվապահական հաշվառման համար կամ հաշվառվում են սովորականից տարբեր, խիստ ուռճացված տոկոսադրույքներով[1]։