Սնելիուսի օրենք

Սնելիուսի օրենք, բնութագրում է լույսի բեկումը երկու թափանցիկ միջավայրերի սահմանին։ Նաև կիրառում ենք այլ բնույթի ալիքների բեկման համար, օրինակ՝ ձայնային։ Օրենքը հայտնաբերել է հոլանդացի մաթեմատիկոս Վիլեբրորդ Սնելիուսը XVII դարի սկզբին։ Ավելի ուշ հրատարակվել (և հնարավոր է ինքնուրույն վերաբացահայտել է) Ռենե Դեկարտը։

Ընկնող լույսի անկյունը մակերևույթի վրա կապված է բեկման անկյան հետ հետևյալ հարաբերակցությամբ՝

$n_{1} \sin θ_{1} = n_{2} \sin θ_{2}$

որտեղ՝

$n_{1}$ -միջավայրի բեկման ցուցիչ, որտեղից լույսն ընկնում է բաժանման սահմանին
$θ_{1}$ -ընկնող լույսի անկյուն
$n_{2}$ - միջավայրի բեկման ցուցիչ, որտեղ լույսն ընկնում է անցնելով բաժանման սահմանը
$θ_{2}$ -բեկվող լույսի անկյուն

Հետևանքներ

Եթե $\sin θ_{1} > n_{2}$ , ապա բեկման ճառագայթը բացակայում է, իսկ ընկնող ճառագայթը ամբողջությամբ արտացոլում է բաժանման սահմանի մակերևույթին։ Անհրաժեշտ է նկատել, որ անիզոտրոպ միջավայրի դեպքում բեկումը ենթարկվում է ավելի դժվար օրենքի։ Այդ դեպքում հնարավոր է կախվածություն ոչ միայն ընկնող լույսի ուղղությունից, այլ նաև՝ նրա բևեռացումից։
Նաև պետք է նկատել, որ Սնելիուսի օրենքը չի բնութագրում ընկնող, բեկվող և անդրադարձող ճառագայթների ինտենսիվությունների և բևեռացումների հարաբերակցությունը, , դրանց համար գոյություն ունեն ավելի մանրամասն Ֆրենելի բանաձևեր։
Սնելիուսի օրենքը լավ սահմանված է երկրաչափական օպտիկայի համար, այսինքն՝ այն դեպքում, երբ ալիքի երկարությունը բավականաչափ փոքր է համեմատած բեկող մակերևույթի չափերի հետ։

Վեկտորական բանաձև

Դիցուք՝ ${\vec{v}}_{1}$ և ${\vec{v}}_{2}$ ճառագայթային վեկտորները ընկնող և բեկվող լուսային ճառագայթներ են, ապա կան վեկտորներ՝ ճառագայթի ուղղությունը ցույց տվող և երկարություն ունեցող $| {\vec{v}}_{1} | = n_{1}$ և $| {\vec{v}}_{2} | = n_{2}$ , իսկ $\vec{n}$ նորմալի վեկտորն է բեկման մակերեսի բեկման կետում, ապա՝

${\vec{v}}_{2} = {\vec{v}}_{1} + (\sqrt{\frac{n_{2}^{2} - n_{1}^{2}}{({\vec{v}}_{1} \cdot \vec{n})^{2}} + 1} - 1) ({\vec{v}}_{1} \cdot \vec{n}) \vec{n}$

Սնելիուսի օրենք

Հետևանքներ

Վեկտորական բանաձև

Նավարկման ցանկ

Որոնում