Օսմիումի (VIII) օքսիդ
Օսմիումի (VIII) օքսիդ (օսմիումի քառօքսիդ), օսմիումի բարձրագույն օքսիդ։ Քիմիական բանաձևը՝ OsO4 է։
Ֆիզիկական հատկություններ
Սովորական պայմաններում օսմիումի (VIII) օքսիդը դեղնաշագանակագույն, բնորոշ հոտով, մոնոկլինային կառուցվածքով բյուրեղային նյութ է։ Անկայուն է՝ սենյակային ջերմաստիճանում ենթարկվում է սուբլիմացիայի։ Գոլորշիները խիստ թունավոր են։ Օսմիումի (VIII) օքսիդը օրգանական լուծիչներում և ջրում լավ է լուծվում։ Փոխազդում է ջրի հետ առաջացնելով՝ [Os(H2O)2O4], ռեակցիան դարձելի է։ Մաքուր օսմիումի (VIII) օքսիդը անգույն է, իսկ օսմիումի (IV) օքսիդ առկայությամբ ստանում է դեղնավուն երանգ։ Օսմիումի (VIII) օքսիդի մոլեկուլները ոչ բևեռային են և ունեն քառանիստային կառուցվածք։
Պատկերասրահ
-
Օսմիումի (VIII) օքսիդը սրվակում:
-
Օսմիումի (VIII) օքսիդը սրվակում:
-
OsO4 խորանարդային բյուրեղացանց
Քիմիական հատկություններ
- Օսմիումի (VIII) օքսիդը փոխազդում է խիտ աղաթթվի հետ։
- Օսմիումի (VIII) օքսիդը փոխազդում է հիմքերի հետ առաջացնելով օսմատներ (H4OsO6 թթվի աղեր)
- Օսմիումի (VIII) օքսիդը 250 C-ում ջրածննով վերականգնվում է մինչև օսմիումի (IV) օքսիդի։
- Ազոտի (II) օքսիդով 6000 C-ում վերականգնվում է առաջացնելով Օսմիումի (IV) օքսիդ
- Ոչ բևեռային օրգանական լուծիչներում օսմիումի (VIII) օքսիդը առաջացնում է օսմիումական թթվի (H2OsO4) ցիկլիկ եթեր, որը հիդրոլիզվում է մինչև ցիս-դիոլներ (սին-հիդրօքսիլացում)։
Ստացում
- Օսմիումի տետրօքսիդ կարելի է ստանալ օսմատները (որոնցում օսմիումի օքսիդացման աստիճանը +6 է) ազոտական թթվով օքսիդացնելիս։
Կիրառություն
- Կիրառվում է որպես ներկանյութ Մանրադիտման համար
- Օգտագործվում է էլեկտրոնային մանրադիտակի մեջ` որպես ամրացնող և հակադրվող նյութ։
Թունավորություն և անվտանգության տեխնիկա
Օսմիումի (VIII) օքսիդը ցնդող, խիստ թունավոր նյութ է, պահվում է փակ սրվակներում։
Ռուս հայտնի քիմիկոս Կարլ Կարլովիչ Կլաուսը (1796—1864), ով հետազոտում էր պլատինային շարքի մետաղները, առաջինը ստացավ օսմիումի քառօքսիդ։ Նա գրում է, որ «այս միացության համը կծու է», 1845-ի ապրիլին, Կլաուսը թունավորվել է այս նյութի գոլորշիներով և ստիպված է եղել դադարեցնել աշխատանքը երկու շաբաթով[1]։
Գրականություն
- Рабинович В. А., Хавин З. Я. «Краткий химический справочник». — Л.: Химия, 1977. — С. 89.
- «Неорганическая химия» под ред. Ю.Д.Третьякова. Том 3 : Химия переходных элементов. Кн.2: учебник для студ. высш. учеб. заведений/[А.А.Дроздов, В.П.Зломанов,Г.Н.Мазо,Ф.М.Спиридонов]. - М.: Издательский центр «Академия», 2007. - С. 49