Էլեկտրամագնիսական պոտենցիալ

testwiki-ից
Jump to navigation Jump to search

Կաղապար:Անաղբյուր Կաղապար:Էլեկտրամագնիսականություն Ժամանակակից ֆիզիկայում Էլեկտրամագնիսական պոտենցիալ անվանում են այն քառավեկտոր ֆիզիկական մեծությունը, որը թույլ է տալիս ամբողջությամբ որոշել էլեկտրամագնիսական դաշտի բաշխումը տարածությունում։

  • Էլեկտրամագնիսական պոտենցիալը սովորաբար նշանակվում է` Ai կամ ϕi , որը ենթադրում է մեծությունը ինդեքսով,որն ունի չորս բաղադրիչ A0,A1,A2,A3 կամ ϕ0,ϕ1,ϕ2,ϕ3:
  • Ժամանակակից գրականության մեջ կարող է ունենալ նաև ուրիշ նշանակման ձևեր։

Ցանկացած որոշակի իներցիոն համակարգում էլեկտրամագնիսական պետենցիալը (A0, A1, A2, A3) տրոհվում է (i ϕ, Ax, Ay, Az) սկալյար (ϕA0) և եռաչափ վեկտորական A(Ax,Ay,Az)(A1,A2,A3) պոտենցիալների,որոնք օգտագործվում են էլեկտրոդինամիկայի հիմնական սահմանումներում։

Լարվածության և էլեկտրամագնիսական պոտենցիալի միջև կապը բնորոշվում է հետևյալ բանաձևով`

E=ϕAt,

B=×A, , որտեղ E - էլեկտրական դաշտի լարվածություն, B - մագնիսական ինդուկցիա, - «նաբլա» օպերատոր, ընդ որում ϕgradϕ - սկալյար պոտենցիալի գրադիենտն է, իսկ ×ArotA - վեկտորական պոտենցիալի ռոտորն է։

Որոշ առավել ժամանակակից քառաչափ սահմանումից կարելի է գտնել չորս վեկտոր ունեցող էլեկտրամագնիսական պոտենցիալը` Fμν=μAννAμ, , որտեղ Fμν - էլեկտրամագնիսական դաշտի տենզորն է,որի բաղադրիչներն են` Ex,Ey,Ez,Bx,By,Bz: Բերված արտահայտությունը համարվում է քառաչափ վեկտորական դաշտի համար ռոտորի սահմանման ընդհանրացված տարբերակը։ Մի իներցիալ համակարգից մյուսին անցնելու դեպքում A0,A1,A2,A3 բաղադրիչները ձևափոխվում են ըստ Լորենցի գծային ձևափոխման։