Ազոտական թթու

testwiki-ից
Jump to navigation Jump to search

Կաղապար:Տեղեկաքարտ Նյութ Ազոտական թթու, քիմիական բանաձևն է (HNO3), խոնավ օդում ծխացող նյութ է, ուժեղ միահիմն թթու և շատ ուժեղ օքսիդիչ, մանավանդ խիտ լուծույթներում հանդես է գալիս գլխավորապես որպես օքսիդիչ։ Խիտ ազոտական թթուն ունի երկու տարաձևություն՝ մոնոկլինային և ռոմբիկ բյուրեղացանցով։ Ջրի հետ խառնվում է ցանկացած հարաբերությամբ։ Ջրային միջավայրում համարյա ամբողջությամբ դիսոցվում է իոնների։ Ջրի հետ փոխազդում է 68,4% և 120 °C ջերմաստիճանային պայմաններում և մթնոլորտային ճնշման տակ։ Հայտնի են երկու բյուրեղահիդրատներ՝ մոնոհիդրատ (HNO3·H2O) և եռհիդրատ (HNO3·3H2O)։

Ֆիզիկական և ֆիզիկա-քիմիական հատկությունները

Ազոտական թթու

Մաքուր ազոտական թթուն գրգռող հոտով, հեղձուցիչ, սուր հոտով, անգույն, օդում ծխացող հեղուկ է, ազոտի երկօքսիդն այն ներկում է դեղնանարնջագույն, կախված թթվի խտությունից և մաքրության աստիճանից ։ Ուժեղ թթու է և օժտված թթուներին բնորոշ հատկություններով։ Փոխազդում է հիմնային օքսիդների, հիմքերի, աղերի, ամոնիակի հետ։ Ազոտական թթուն ուժեղ օքսիդիչ է. փոխազդում է զանազան վերականգնիչների հետ։ Ընդ որում՝ օքսիդիչ ուժը կախված է թթվի լուծույթի կոնցենտրացիայից, օգտագործում են «նոսր» և «խիտ» թթուները։ Վերօքս ռեակցիաներում ազոտը քառավալենտ է[1] և +5-ից կարող է վերականգնվել մինչև +4 և ավելի ցածր օքսիդացման աստիճաններ, մինչև անգամ -3, որը կախված է ինչպես թթվի կոնցենտրացիայից, այնպես էլ վերականգնիչի ուժգնությունից։ Ազոտական թթվում ջրային լուծույթները վերածվում են բյուրեղահիդրատների.

  • մոնոհիդրատներ HNO3·H2O, Tհլ = −37, 62 °C
  • եռհիդրատներ HNO3·3H2O, Tհլ = −18, 47 °C

Ուժեղ ազոտական թթուն ձևավորում է 2 բյուրեղավանդակներ.

  • բազմանկյան տարածական ձև՝ P 21/a, a = 1, 623 նմ, b = 0, 857 նմ, c = 0, 631, β = 90°, Z = 16;
  • շեղանկյան տարածական ձև

Ազոտական թթվում ազոտը քառավալենտ է՝ +5 օքսիդացման աստիճանով։ Ազոտական թթուն անգույն, օդում ծխացող հեղուկ է։ Պնդանում է −41, 59 °C, եռում `+82, 6 °C:

𝖬𝗀𝖮+𝟤𝖧𝖭𝖮𝟥(𝖬𝗀𝖭𝖮𝟥)𝟤+𝟤𝖧𝟤𝖮
𝖥𝖾(𝖮𝖧)𝟥+𝟥𝖧𝖭𝖮𝟥𝖥𝖾(𝖭𝖮𝟥)𝟥+𝟥𝖧𝟤𝖮
𝖢𝖧𝟥𝖢𝖮𝖮𝖪+𝖧𝖭𝖮𝟥𝖪𝖭𝖮𝟥+𝖢𝖧𝟥𝖢𝖮𝖮𝖧
𝖭𝖧𝟥+𝖧𝖭𝖮𝟥𝖭𝖧𝟦𝖭𝖮𝟥


Աղյուսակում բերված են ազոտական թթվի ֆիզիկական հատկությունները

Զանգվածը HNO3 0 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100
Կոնցենտրացիան HNO3 (մոլ/լ) 0 1, 7 3, 6 5, 6 7, 9 10, 4 13, 0 15, 8 18, 5 21 24, 01
Խտությունը (գ/սմ3) 1, 00 1, 05 1, 12 1, 18 1, 25 1, 31 1, 37 1, 42 1, 46 1, 48 1, 513
Մածուցիկություն (մՊա) 1, 00 1, 04 1, 14 1, 32 1, 55 1, 82 2, 02 2, 02 1, 84 1, 47 0, 88
Հալման ջերմաստիճան (°C) 0 −7 −17 −36 −30 −20 −22 −41 −39 −60 −42
Եռման ջերմաստիճան (°C) 100, 0 101, 2 103, 4 107, 0 112, 0 116, 4 120, 4 121, 6 116, 6 102, 0 86, 0
Մասնակի ճնշում-ը HNO3 -ում 0, 0 0, 0 0, 0 0, 0 0, 0 0, 3 1, 2 3, 9 14, 0 36, 0 60, 0
Մասնակի ճնշում-ը H2O -ում 23, 3 22, 6 20, 2 17, 6 14, 4 10, 5 6, 5 3, 5 1, 2 0, 3 0, 0

Քիմիական հատկություններ

Խիտ և նոսր ազոտական թթուները միմյանցից տարբերվում են քիմիական հատկություններով։ Տաքացնելիս քայքայվում են։

Երկու խոշոր ռեզոնանսային ներկայացուցչություններում HNO3-ը
Երկու խոշոր ռեզոնանսային ներկայացուցչություններում HNO3

Ոսկին և պլատինային շարքի մետաղները չեն փոխազդում ազոտական թթվի հետ ոչ մի խտության դեպքում։ Որպես ուժեղ թթու ազոտական թթուն փոխազդում է՝

  1. Հիմնային և ամֆոտեր օքսիդների հետ
  2. Հիմքերի հետ՝
  3. դուրս է մղում թույլ թթուները իրենց աղերից
  4. մետաղների հետ փոխազդում է տարբեր կերպ.
ա. մետաղների, որոնք լարվածության շարքում գտնվում են ջրածնից աջ։
բ. մետաղների, որոնք լարվածության շարքում գտնվում են ջրածնից ձախ։

Ազոտական թթուն մետաղների հետ փոխազդելով առաջացնում է մետաղի աղ, ջուր և թթվի վերականգնման արգասիք։

Ազոտական թթվի վերականգնման արգասիքը մետաղների հետ ռեակցիաններում

Նոսր HNO3 Խիտ HNO3
Ակտիվ մետաղների,
ինչպես նաև Zn-ի, Fe-ի հետ
Ոչ ակտիվ մետաղների հետ Fe, Al, Cr, Au, Pt, և այլն Ոչ ակտիվ մետաղների հետ Ակտիվ մետաղների հետ
NH4NO3(NH3) NO Չի փոխազդում NO2 N2O
Ազոտական թթու

Ազոտական թթուն որպես ուժեղ թթու՝
ա) փոխազդում է հիմնային և ամֆոտեր օքսիդների հետ.

𝖢𝗎𝖮+𝟤𝖧𝖭𝖮𝟥𝖢𝗎(𝖭𝖮𝟥)𝟤+𝖧𝟤𝖮
𝖹𝗇𝖮+𝟤𝖧𝖭𝖮𝟥𝖹𝗇(𝖭𝖮𝟥)𝟤+𝖧𝟤𝖮

բ) հիմքերի հետ.

𝖪𝖮𝖧+𝖧𝖭𝖮𝟥𝖪𝖭𝖮𝟥+𝖧𝟤𝖮

գ) թույլ թթվից աղի դուրս մղում.

𝖢𝖺𝖢𝖮𝟥+𝟤𝖧𝖭𝖮𝟥𝖢𝖺(𝖭𝖮𝟥)𝟤+𝖧𝟤𝖮+𝖢𝖮𝟤

Նաև բարձր ջերմաստիճանում և լույսի առկայության դեպքում ազոտական թթուն քայքայվում է.

Պղնձի արձագանքը ազոտական թթվում
Ազոտական թթվի 70%-անոց լուծույթը
𝟦𝖧𝖭𝖮𝟥𝟦𝖭𝖮𝟤+𝖮𝟤+𝟤𝖧𝟤𝖮

Փոխազդում է նաև մետաղների հետ.

𝖹𝗇+𝟦𝖧𝖭𝖮𝟥(𝟨𝟢%)𝖹𝗇(𝖭𝖮𝟥)𝟤+𝟤𝖭𝖮𝟤+𝟤𝖧𝟤𝖮
𝟥𝖹𝗇+𝟪𝖧𝖭𝖮𝟥(𝟥𝟢%)𝟥𝖹𝗇(𝖭𝖮𝟥)𝟤+𝟤𝖭𝖮+𝟦𝖧𝟤𝖮
𝟦𝖹𝗇+𝟣𝟢𝖧𝖭𝖮𝟥(𝟤𝟢%)𝟦𝖹𝗇(𝖭𝖮𝟥)𝟤+𝖭𝟤𝖮+𝟧𝖧𝟤𝖮
𝟧𝖹𝗇+𝟣𝟤𝖧𝖭𝖮𝟥(𝟣𝟢%)𝟧𝖹𝗇(𝖭𝖮𝟥)𝟤+𝖭𝟤+𝟨𝖧𝟤𝖮
𝟦𝖹𝗇+𝟣𝟢𝖧𝖭𝖮𝟥(𝟥%)𝟦𝖹𝗇(𝖭𝖮𝟥)𝟤+𝖭𝖧𝟦𝖭𝖮𝟥+𝟥𝖧𝟤𝖮

Ազոտական թթուն փոխազդում է նաև արոմատիկ ածխաջրածինների հետ։ Որպես օրինակ է՝ 2, 6-երկբրոմ, 4-նիտրոֆենոլի ստացումը՝

Պատկեր:Nitration 2, 6-Dibromophenol A.svg

Հետևյալ շարքում մեծանում է թթվային հատկությունները 𝖭𝖮𝟤,𝖭𝖮,𝖭𝟤𝖮,𝖭𝟤,𝖭𝖧𝟦𝖭𝖮𝟥 թուլանում է մետաղական հատկությունները։ Ազոտական թթվի և HCl-ի խառնուրդը կոչվում է արքայաջուր։ Այդ խառնուրդն ունի այնպիսի ուժեղ օքսիդիչ հատկություններ, որ լուծում է նույնիսկ ոսկին և պլատինը.

𝖠𝗎+𝖧𝖭𝖮𝟥+𝟦𝖧𝖢𝗅𝖧[𝖠𝗎𝖢𝗅𝟦]+𝖭𝖮+𝟤𝖧𝟤𝖮
𝟥𝖯𝗍+𝟦𝖧𝖭𝖮𝟥+𝟣𝟪𝖧𝖢𝗅𝟥𝖧𝟤[𝖯𝗍𝖢𝗅𝟨]+𝟦𝖭𝖮+𝟪𝖧𝟤𝖮

Ազոտական թթվի ստացումը

Ազոտական թթուն լաբորատորիայում ստանում են կալիումի նիտրատի (չոր աղ) և խիտ ծծմբական թթվի փոխազդեցությամբ՝ գոլորշու ձևով, որն այնուհետև անցկացնելով սառնարանի միջով՝ վերածում են հեղուկի.

𝖪𝖭𝖮𝟥+𝖧𝟤𝖲𝖮𝟦ot𝖪𝖧𝖲𝖮𝟦+𝖧𝖭𝖮𝟥

Ազոտական թթվի արդյունաբերական ստացումը բաղկացած է երեք փուլից.

Ծխացող ազոտական թթուն
  • Ամոնիակը խառնում են թթվածնի հետ և մղում պողպատե իրանով հպումային ապարատ, որտեղ տեղադրված են որպես կատալիզատոր ծառայող պլատինառոդիումային մետաղական ցանցեր։ Տեղի է ունենում ամոնիակի կատալիզային օքսիդացման ռեակցիան.
𝟦𝖭𝖧𝟥+𝟧𝖮𝟤Pt𝟦𝖭𝖮+𝟨𝖧𝟤𝖮

Ռեակցիայի հետևանքով անջատվող ջերմությունը բավարար է, որ ապարատում պահպանվի ռեակցիայի ընթացքի համար անհրաժեշտ 800°C ջերմաստիճանը։ Այսինքն՝ ապարատը տաքացվում է միայն գործընթացից առաջ, որից հետո դրա անհրաժեշտությունը վերանում է։

  • Այնուհետև գոյացած ազոտի(II) օքսիդը վերածում են ազոտի (IV) օքսիդի։ Փոխարկումն իրականացնում են օքսիդացման աշտարակում, սենյակային ջերմաստիճանում.
𝟤𝖭𝖮+𝖮𝟤𝟤𝖭𝖮𝟤
  • Վերջին փուլն իրագործում են կլանման աշտարակում։ Ներքևից տրվում է ազոտի երկօքսիդի և թթվածնի խառնուրդ, իսկ վերևից ցողվում ջուրը։ Լուծման գործընթացն ավելի լավ ընթանալու համար նախ՝ կիրառում են, ինչպես հակահոսանքի սկզբունքը (գազերը և ջուրը շարժվում են դեմ հանդիման), և երկրորդ՝ մեծ մակերես ապահովելովու նպատակով ապարատը լցնում են խեցե օղակներով.
𝟦𝖭𝖮𝟤+𝖮𝟤+𝟤𝖧𝟤𝖮𝟦𝖧𝖭𝖮𝟥

Ազոտական թթուն գրգռող հոտով, անգույն, օդում ծխացող հեղուկ է։ Ուժեղ թթու է և օժտված է թթուներին բնորոշ հատկություններով։ Փոխազդում է հիմնային օքսիդների, հիմքերի, աղերի, ամոնիակի հետ։ Ազոտական թթուն նաև ուժեղ օքսիդիչ է։ Մետաղների հետ փոխազդելիս անջատվում է ոչ թէ ջրային, այլ ազոտական թթվի վերականգման տարբեր արգասիքներ։ Թթվի կոնցենտրացիայի և մետաղի վերականգնիչ հատկությունից կախված՝ կարող են առաջանալ ազոտի օքսիդներ, ազոտ կամ, նույնիսկ, ամոնիակ։ Բնորոշ է ռեակցիան պղնձի հետ.

𝟥𝖢𝗎+𝟪𝖧𝖭𝖮𝟥(𝟥𝟢%)𝟥𝖢𝗎(𝖭𝖮𝟥)𝟤+𝟤𝖭𝖮+𝟦𝖧𝟤𝖮

Նույն ձևով ընթանում են ռեակցիաներն արծաթի և սնդիկի հետ։ Երկաթը և ալյումինը խիտ ազոտական թթվի ազդեցությամբ պատվում են օքսիդային թաղանթով, պասիվանում են սենյակային ջերմաստիճանում չեն փոխազդում թթվի հետ։ Իսկ ոսկին ու պլատինը չեն փոխազդում ազոտական թթվի հետ անգամ տաքացնելիս։ Ազոտական թթուն օքսիդացնում է նաև մի շարք ոչմետաղներ՝ C, P, S՝ դրանց վերածելով օքսիդների կամ թթուների։ Օրինակ՝

𝖲+𝟨𝖧𝖭𝖮𝟥(𝟨𝟢%)𝖧𝟤𝖲𝖮𝟦+𝟨𝖭𝖮𝟤+𝟤𝖧𝟤𝖮
𝖲+𝟤𝖧𝖭𝖮𝟥(𝟦𝟢%)𝖧𝟤𝖲𝖮𝟦+𝟤𝖭𝖮
𝖯+𝟧𝖧𝖭𝖮𝟥(𝟨𝟢%)𝖧𝟥𝖯𝖮𝟦+𝟧𝖭𝖮𝟤+𝖧𝟤𝖮
𝟥𝖯+𝟧𝖧𝖭𝖮𝟥(𝟥𝟢%)+𝟤𝖧𝟤𝖮𝟥𝖧𝟥𝖯𝖮𝟦+𝟧𝖭𝖮

Ազոտական թթվի բնորոշ ռեակցիաներից մեկը սպիտակուցների հետ փոխազդելն է, որի հետևանքով վերջիններս ստանում են դեղին գույն։ Այդ պատճառով թթուն մարդու մաշկի վրա ընկնելիս առաջացնում է դեղին բծեր։ Խիտ ազոտական թթվի մեծ մասն օգտագործվում է ամոնիումի նիտրատ ստանալու համար։ Օգտագործվում է մանրաթելերի, օրինակ՝ նայլոն, ինչպես նաև պայթուցիկ նյութեր, օրինակ՝ տոլ և դինամիտ ստանալու համար։ Երկաթի և ալյումինի հետ խիտ ազոտական թթուն սովորական պայմաններում չի փոխազդում։

Ազոտական թթվի աղերը

Ազոտական թթվի աղերը կոչվում են նիտրատներ։ Բոլոր նիտրատներն անկայուն են և շիկացնելիս քայքայվում են։ Նիտրատի քայքայման արգասիքները կախված են էլեկտրաքիմիական շարքում մետաղի գրաված դիրքից։

𝖬𝖾𝖭𝖮𝟥𝖬𝖾𝖭𝖮𝟤+𝖮𝟤 (եթե մետաղը գտնվում է Mg-ից ձախ)
𝖬𝖾𝖭𝖮𝟥𝖬𝖾𝖮+𝖭𝖮𝟤+𝖮𝟤 (եթե մետաղը գտնվում է Mg-ից մինչև Cu-ը ներառյալ)
𝖬𝖾𝖭𝖮𝟥𝖬𝖾+𝖭𝖮𝟤+𝖮𝟤 (եթե մետաղը գտնվում է Cu-ից աջ)

Նիտրատ իոնը՝ NO3-, ասել է թե՝ նիտրատները հայտնաբերում են հետևյալ կերպ։ Ենթադրվող աղին խառնում են պղնձի փոշի և ազդում խիտ ծծմբական թթվով։ Տաքացման պայմաններում գոյացող գորշ գազի(NO2) առաջացումը կվկայի նիտրատի առկայության մասին։ Ընթացող ռեակցիաները կալիումի նիտրատի պարագայում ունեն հետևյալ տեսքը.

𝟤𝖪𝖭𝖮𝟥+𝖧𝟤𝖲𝖮𝟦𝖪𝟤𝖲𝖮𝟦+𝟤𝖧𝖭𝖮𝟥

Պատմական տեղեկություններ

Ազոտական թթվի ստացման ուղին՝ դա թթվի նոսրացումն է և ամոնիումի նիտրատի չոր թորումը, ըստ երևույթին առաջին անգամ նկարագրվել է VIII դարում Ջաբիրի աշխատություններում։ Այս մեթոդը որոշ փոփոխություններով, առավել կարևոր էր, որը փոխվեց եվրոպացի և արաբ ալքիմիկոսների կողմից XVII դարում։ XVII դարում Գլաուբերը առաջարկեց ցնդող թթուներից նրանց աղերի, ծծմբական թթու, ինչպես նաև ազոտական թթուն կալիումի նիտրատից ստանալու եղանակները, որը թույլ տվեց քիմիական պրակտիկայում բացահայտել ազոտական թթվի կոնցենտրացիան և ուսումնասիրել նրա հատկությունները։ Գլաուբեիր եղանակը կիրառվել է XX դարում, որն էլ միակ գոյություն ունեցող բացահայտումն էր, որի շնորհիվ հնարավոր եղավ կալիումի նիտրատը փոխարինել ավելի էժան հումքով՝ նատրիումի նիտրատով։ Լոմոնոսովի ժամանակ ազոտական թթուն անվանում էին ուժեղ օղի։

Արդյունաբերական արտադրությունը, օգտագործումը և ազդեցությունը օրգանիզմում

Ազոտական թթվի ցիստեռ

Ազոտական թթուն միակն է այն թթուներից, որի արտադրանքը, ամենամեծն է քիմիական արդյունաբերությունում։

Ազոտական թթվի արտադրությունը
Ազոտական թթվի ազդեցությունը մաշկի վրա

Նրա արտադրության ժամանակակից եղանակը ամոնիակի կատալիտիկ սինթեզն է, պլատին և ռոդիում կատալիզատորների առկայությամբ, որը ուղեկցվում է ջրի կլանմամբ։

𝟦𝖭𝖧𝟥+𝟧𝖮𝟤Pt𝟦𝖭𝖮+𝟨𝖧𝟤𝖮
𝟤𝖭𝖮+𝖮𝟤𝟤𝖭𝖮𝟤
𝟦𝖭𝖮𝟤+𝖮𝟤+𝟤𝖧𝟤𝖮𝟦𝖧𝖭𝖮𝟥

Բոլոր 3 ռեակցիաները էկզոթերմ ռեակցիաներ են, առաջին՝ անշրջելի է, մյուսները՝ շրջելի։Կաղապար:Sfn: Ազոտական թթվի կոնցենտրացիան ստանալու համար կա՛մ փոխում են 3-րդ ռեակցիայի ուղղությունը, բարձրացնելով ջերմությունը մինչև 50 °C, կա՛մ ազոտական թթվին ավելացնում են ծծմբական թթու և եռացնում են։Կաղապար:SfnԱռաջին անգամ ազոտական թթու ստացել են ալքիմիկոսները, տաքացնելով ամոնիումի խառնուրդը և երկաթի սուլֆատը.

𝟦𝖪𝖭𝖮𝟥+𝟤𝖥𝖾𝖲𝖮𝟦𝟩𝖧𝟤𝖮ot𝖥𝖾𝟤𝖮𝟥+𝟤𝖪𝟤𝖲𝖮𝟦+𝟤𝖧𝖭𝖮𝟥+𝟤𝖭𝖮𝟤+𝟨𝖧𝟤𝖮

Մաքուր ազոտական թթու առաջինը ստացել է Յոհան Ռուդոլֆ Գլաուբերը, կալիումի նիտրատի և ծծմբական թթվի փոխազդեցությունից.

𝖪𝖭𝖮𝟥+𝖧𝟤𝖲𝖮𝟦ot𝖪𝖧𝖲𝖮𝟦+𝖧𝖭𝖮𝟥

Ազոտական թթվի կիրառությունը

Ազոտական թթվի աղերը լուծելի են և ունեն մեծ կիրառություն։ Ալկալիական մետաղների, ինչպես նաև ամոնիումի նիտրատները օգտագործվում են որպես ազոտական պարարտանյութեր։ Դրանք կոչվում են սելիտրաներ։ Պայթեցման աշխատանքներում լայնորեն օգտագործում են դինամիտը (եռնիտրոգլիցերինը) և տրոտիլը (եռնիտրոտոլուոլը), որոնք ստացվում են ազոտական թթվի հետ գլիցերինի և տոլուոլի ռեակցիաների միջոցով։ Մեծ քանակությամբ ազոտական թթու ծախսվում է ներկանյութերի արտադրությունում։ Օգտագործում են նաև տարբեր տոնիկներում (թարմացնող լուծույթներում)։ Ազոտական թթուն կախված օրգանիզմում ազդեցությունից պատկանում է 3-րդ դասի վտանգավորության շարքին։ Նրա գոլորշիներ շատ վնասակար են, շնչուղիներում առաջացնում են դող, իսկ հենց թթուն մաշկի վրա թողնում է դժվար բուժվող խոցեր։ Մաշկի վրա առաջացնում է դեղին բծեր։ Տաքացնելիս կամ լույսի տակ մնալուց թթուն դառնում է ավելի վտանգավոր։ Ազոտական թթվի շրջանառու գոտին օդում կազմում է ըստ NO2-ի 2մգ/մ 3[2].

Գրականություն

  • Ходаков Ю. В., Эпштейн Д. А., Глориозов П. А. Неорганическая химия. Учебник для 9 класса. - 7-е изд. - М.: Просвещение, 1976. - 2 350 000 экз.
  • Энциклопедический словарь юного химика, Сост. В. А. Крицман, В. В. Станцо. - 2-е издание, М., 1990.
  • Ахметов Н. С. «Общая и неорганическая химия» М.: Высшая школа, 2001

Արտաքին հղումներ

Ծանոթագրություններ

Կաղապար:Ծանցանկ Կաղապար:Նիտրատներ Կաղապար:Արտաքին հղումներ Կաղապար:Օրվա հոդված նախագծի մասնակից Կաղապար:ՀՍՀ

  1. Կաղապար:Cite web
  2. Межгосударственный стандарт ГОСТ 12.1.005-88, Приложение 2, стр. 1